Φτιάχνοντας τον Εαυτό μας φτιάχνουμε τον κόσμο όλον.

Το αν θα λύσεις το πρόβλημα γίνεται μόνο αν θα κατανοήσεις την ύπαρξη του ιδίου του προβλήματος…αλλιώς δεν χρειάζεσαι προβληματισμούς. ”.».

Διαύγεια… Ονειρα… Αφύπνιση... (Ά ΜΕΡΟΣ).…

Το να ξεχωρίσεις τι είναι πραγματικότητα μέσα στο όνειρο είναι το ίδιο με το να ξεχωρίσεις την πραγματικότητα όταν βρίσκεσαι ξύπνιος… ….

Π Ρ Ο Π Α Γ Α Ν Δ Α ( 'Β ΜΕΡΟΣ )

Πολλοί πολιτικοί αναλυτές μετά από χρόνια διαπίστωσαν πως το πραγματικό κίνητρο του Β΄ παγΜΟμίου πολέμου ήταν το ότι κάποιες χώρες της Νέας Τάξης θα είχαν οικονομικά οφέλη, όπως η Αμερική που μετά από το κραχ του 1929.

Ο Ποσειδώνας στους Ιχθείς 2012-2025, μια ιδανική στιγμή για την παγκοσμιοποίηση;;;

Λέγετε πως τα παιδιά που θα γεννηθούν αυτήν την συγκεκριμένη περίοδο θα ανοίξουν νέους ορίζοντες για μια ¨νέα εποχή¨ ( αν και όχι απαραίτητα πάντα καλή ).

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Οι δέκα σημαντικότερες ρήσεις του Σωκράτη




Αν υπάρχει ένα πράγμα που μας έχει μάθει ο Σωκράτης είναι ότι δεν μπορείς να διδάξεις σε κανέναν τίποτα. Δεν έχει σημασία πόσο σκληρά προσπαθείς, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους ανθρώπους να σκεφτούν. Να τους βοηθήσεις να ανοίξουν τα μάτια τους και να συνειδητοποιήσουν για όλα αυτά που είναι ικανοί.

Εδώ είναι δέκα από τις καλύτερες ρήσεις, μαθήματα ζωής, που μπορούμε να πάρουμε από τον Σωκράτη.

1. Θα πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Μην προσποιείσαι!

«Ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις με την τιμή στον κόσμο, είναι να είσαι στην πραγματικότητα αυτό που φαίνεσαι και εάν παρατηρήσεις, θα δεις ότι όλες οι ανθρώπινες αρετές αυξάνουν και να ενισχύονται με την πρακτική. »

2. Η αρετή δεν προέρχεται από τα χρήματα

«Δεν κάνω τίποτα, αλλά θα προσπαθήσω να σας πείσω, νέους ή ηλικιωμένους, να μην σκέφτεστε αυτά που κατέχετε, αλλά και κυρίως να φροντίσετε για μεγαλύτερη βελτίωση της ψυχής. Η αρετή δεν φτιάχνεται από τα χρήματα, αλλά ότι από την αρετή έρχονται τα χρήματα. Αυτή είναι η διδασκαλία μου, και αν αυτό είναι δόγμα που διαφθείρει τη νεολαία, είμαι ένας κακός άνθρωπος.»

3. Διάβασε τα γραπτά άλλων ανδρών και γυναικών να βελτιώσεις τον εαυτό σου

«Βελτίωσε τον εαυτό σου διαβάζοντας τα γραπτά άλλων ανδρών, έτσι ώστε να κερδίσεις εύκολα αυτό που οι άλλοι έχουν κοπιάσει σκληρά.»

4. Σοφία είναι να γνωρίζεις πόσα λίγα ξέρεις.

«Είμαι ο σοφότερος ζωντανός άνθρωπος, γιατί γνωρίζω ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι δεν γνωρίζω τίποτα».

«Είμαι κάπως σοφότερος κατά τούτο μόνο: πως εγώ τουλάχιστον δε νομίζω ότι ξέρω εκείνα που δεν ξέρω. »

«Η αληθινή σοφία έρχεται στον καθένα μας όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή, τους εαυτούς μας και τον κόσμο γύρω μας.»

5. Εάν θες να αλλάξεις τον κόσμο, να αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου

«Εκείνος που θέλει να ταρακουνήσει τον κόσμο, ας ταρακουνήσει πρώτα τον εαυτό του.»

«Να θυμάσαι ότι δεν υπάρχει τίποτα σταθερό στις ανθρώπινες καταστάσεις. Ως εκ τούτου, απέφυγε τον αδικαιολόγητο ενθουσιασμό στην ευημερία, ή την αδικαιολόγητη στεναχώρια στις αντιξοότητες. »

6. Θα είσαι πλούσιος όταν συνειδητοποιήσεις ότι έχεις αρκετά

«Είναι πλουσιότερος αυτός που είναι ικανοποιημένος με το λιγότερο. Η ικανοποίηση είναι ο φυσικός πλούτος, η πολυτέλεια είναι τεχνητή φτώχεια».

7. Να τρως υγιεινά για να ζήσεις καλά

«Άνθρωποι χωρίς αξία ζουν μόνο για να τρώνε και να πίνουν. Οι άνθρωποι με αξία, τρώνε και πίνουν μόνο για να ζήσουν. »

8. Εξερεύνησε ολόκληρο τον κόσμο

«Δεν είμαι Αθηναίος ή Έλληνας, αλλά ένας πολίτης του κόσμου.»

9. Επίλεξε τα λόγια σου με σύνεση

«Οι λάθος λέξεις δεν είναι μόνο βλαβερές, αλλά μολύνουν και με κακία και την ψυχή σου.»

10. Μην καταπνίξεις ποτέ την περιέργειά σου!

«Η αναζήτηση είναι η αρχή της σοφίας.»

Ζήσε με Πάθος!

Εμείς και το «Γνώθι Σαυτόν»




Χωρίς αμφιβολία, έχουμε ακούσει πολλές φορές για την περίφημη επιγραφή «ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ» που ήταν γραμμένη επάνω από την κεντρική είσοδο του Μαντείου των Δελφών.

Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο τρόπο που είχε επιλέξει ο Απόλλων για να προτρέψει, αν όχι να υποχρεώσει τον άνθρωπο εκείνο που θα περνούσε την πύλη του ναού του, να ασχοληθεί με τον εαυτό του, να στρέψει την σκέψη του προς τα έσω και να θελήσει να ανακαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο.

Δηλαδή να αποκτήσει την επίγνωση του ποιος είναι στην πραγματικότητα και όχι ποιος νομίζει ή θέλει να πιστεύει ότι είναι.

Πολλές φορές στην σημερινή εποχή συνηθίζουμε να θαυμάζουμε την σοφία των προγόνων μας, ακόμα και να λυπόμαστε που δεν ζούμε στην εποχή εκείνη που η Φιλοσοφία είχε μία τελείως διαφορετική δυναμική και έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο στην καθημερινή ζωή, ακόμα και των απλών ανθρώπων.

Είναι πολύ πιθανό, κατά την διάρκεια μιας επίσκεψής μας στον αρχαιολογικό χώρο όπως είναι σήμερα, θα μπορούσαμε να αισθανθούμε ακόμα και θλίψη, όταν διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει η συγκεκριμένη επιγραφή, αλλά το μόνο που έχει απομείνει πλέον από τον άλλοτε φημισμένο και περίλαμπρο ναό του Απόλλωνα, δεν είναι παρά λίγα ερείπια.

Παρόλα αυτά όμως, ίσως τα πράγματα να μην ήταν έτσι ακριβώς όπως τα αντιλαμβανόμαστε…

Μία από τις πηγές που έχουμε σχετικά με την ύπαρξη αυτής της διάσημης αρχαίας ρήσης, την οποία εξακολουθούμε να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινή μας ζωή, είναι τα «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑ» τουΞενοφώντα.

Στο βιβλίο Δ’ υπάρχει ο εξής αποκαλυπτικός διάλογος μεταξύ του Σωκράτη και του Ευθύδημου, σχετικά με την ύπαρξη της διάσημης επιγραφής που βρισκόταν επάνω από την είσοδο του Μαντείου των Δελφών «ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ» τον οποίο αξίζει να παρακολουθήσουμε.

24. καὶ ὁ Σωκράτης, εἰπέ μοι, ἔφη, ὦ Εὐθύδημε: εἰς Δελφοὺς δὲ ἤδη πώποτε ἀφίκου;

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Πες μου Ευθύδημε, έχεις επισκεφθεί ποτέ το Μαντείο των Δελφών;

καὶ δίς γε νὴ Δί᾽, ἔφη.

ΕΥΘΥΔΗΜΟΣ: Το έχω επισκεφτεί μα τον Δία και μάλιστα δύο φορές.

κατέμαθες οὖν πρὸς τῷ ναῷ που γεγραμμένον τὸ γνῶθι σαυτόν;

ΣΩ: Είχες λοιπόν την ευκαιρία, μπαίνοντας στον ναό, να δεις γραμμένο το ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ;

ἔγωγε.

ΕΥ: Βεβαίως και το είδα!

πότερον οὖν οὐδέν σοι τοῦ γράμματος ἐμέλησεν ἢ προσέσχες τε καὶ ἐπεχείρησας σαυτὸν ἐπισκοπεῖν ὅστις εἴης;

ΣΩ: Μετά από αυτό λοιπόν τί από τα δύο έκανες; Φρόντισες να εφαρμόσεις το παράγγελμα της επιγραφής ή δεν επιχείρησες καθόλου να προσεγγίσεις τον εαυτό σου, ώστε να δεις ποιος πραγματικά είσαι;

μὰ Δί᾽ οὐ δῆτα, ἔφη: καὶ γὰρ δὴ πάνυ τοῦτό γε ᾤμην εἰδέναι: σχολῇ γὰρ ἂν ἄλλο τι ᾔδειν, εἴ γε μηδ᾽ ἐμαυτὸν ἐγίγνωσκον.

ΕΥ: Μα τον Δία, όχι καθόλου! Διότι δεν είμαι τόσο ανώριμος και άξεστος (ᾤμην) που να μην ξέρω ποιος είμαι. Υπέθεσα ότι γνωρίζω τον εαυτό μου. Θέλω να πω, είναι δυνατόν να μην τον γνωρίζω;

25. πότερα δέ σοι δοκεῖ γιγνώσκειν ἑαυτόν, ὅστις τοὔνομα τὸ ἑαυτοῦ μόνον οἶδεν,

ΣΩ: Μήπως όμως αυτό που γνωρίζεις είναι μόνο το όνομα του εαυτού σου, δηλαδή τα εξωτερικά σου χαρακτηριστικά, ενώ αγνοείς τις πραγματικές σου δυνατότητες (που κρύβει η ψυχή σου);

ἢ ὅστις, ὥσπερ οἱ τοὺς ἵππους ὠνούμενοι οὐ πρότερον οἴονται γιγνώσκειν ὃν ἂν βούλωνται γνῶναι,

Δεν θα έπρεπε να εξετάσεις τον εαυτό σου με ανάλογο τρόπο, όπως κάνει κανείς όταν θέλει να αγοράσει ένα άλογο; Εκτός από την εσωτερική του εμφάνιση, θα πρέπει να ενδιαφερθεί για μία σειρά ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων.

πρὶν ἂν ἐπισκέψωνται πότερον εὐπειθής ἐστιν ἢ δυσπειθής, καὶ πότερον ἰσχυρὸς ἢ ἀσθενής, καὶ πότερον ταχὺς ἢ βραδύς,

θα πρέπει να εξετάσει αν είναι υπάκουο και πειθαρχημένο ή ανυπάκουο και απίθαρχο. Όπως επίσης, αν είναι δυνατό και πειθαρχημένο ή ασθενές και απείθαρχο, όπως επίσης και αν μπορεί να τρέξει γρήγορα ή αν κουράζεται εύκολα.

καὶ τἆλλα τὰ πρὸς τὴν τοῦ ἵππου χρείαν ἐπιτήδειά τε καὶ ἀνεπιτήδεια ὅπως ἔχει, οὕτως ἑαυτὸν ἐπισκεψάμενος, ὁποῖός ἐστι πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην χρείαν, ἔγνωκε τὴν αὑτοῦ δύναμιν;

Διότι όπως ακριβώς θα ενδιαφερόταν κάποιος να μάθει όλες αυτές τις επιδόσεις ενός ίππου, κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να ενδιαφερθεί να μάθει και τις αντίστοιχες προσδόκιμες επιδόσεις του ίδιου του τού εαυτού. Γνωρίζουμε λοιπόν πραγματικά ποια είναι η δική μας αξία και δύναμη;

οὕτως ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὁ μὴ εἰδὼς τὴν αὑτοῦ δύναμιν ἀγνοεῖν ἑαυτόν.

ΕΥ: Από ότι φαίνεται Σωκράτη, αυτός που δεν προχωράει στην εφαρμογή του ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ θα αγνοεί υποχρεωτικά και τις εσωτερικές του δυνάμεις.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι ακόμα και την εποχή της αρχαίας Ελλάδας, όπου ο Φιλοσοφικός τρόπος σκέψης βρισκόταν στο αποκορύφωμά του, κάποιος που θα εισερχόταν στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, παρόλο που θα ερχόταν υποχρεωτικά σε επαφή με το ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ δεν ήταν δεδομένο ότι θα έδειχνε την απαιτούμενη προσοχή, όπως συνέβη χαρακτηριστικά με την περίπτωση του Ευθύδημου.

Θα πρέπει λοιπόν να κατανοήσουμε, ότι ο άνθρωπος εκείνος που θα αισθανθεί την ανάγκη να βελτιώσει την καθημερινότητά του και να ακολουθήσει μία κατάλληλη εξελικτική πορεία στην ζωή του, τέτοια που θα τον οδηγήσει στην αυτογνωσία, ΕΧΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ανεξαρτήτως εποχής και χρόνου.

Αρκεί να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας και να προσπαθήσουμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι!



Τα Μυστικά της Μετενσάρκωσης




Αναμνήσεις από Προηγούμενες Ζωές

Τι γίνεται με τη Συνείδηση μετά το θάνατό του ανθρώπου; Το σώμα πεθαίνει, ενώνεται με το χώμα, σαπίζει, ανακυκλώνεται, «ταΐζει τα σκουλήκια» ή καίγεται και γίνεται στάχτη, ανάλογα με τα έθιμα του κάθε λαού. Η συνείδηση, η ψυχή, ο νους, το πνεύμα, με την αρχαία έννοια, τι απογίνεται; Πεθαίνει και διαλύεται μέσα στο σκοτάδι του Τίποτα μαζί με το σώμα ή συνεχίζει την άγνωστη για εμάς τους θνητούς πορεία της; Ξαναγεννιέται;

Το θέμα της μετενσάρκωσης είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια που προσπαθεί ο άνθρωπος να λύσει από τότε που στάθηκε όρθιος και άρχισε να σκέφτεται. Μήπως εκεί βρίσκεται η εξήγηση για το γεγονός ότι ο Μότσαρτ σε ηλικία πέντε χρονών, χωρίς να ξέρει καν από νότες, είχε συνθέσει μια ολόκληρη σονάτα; Ή με πιο τρόπο ο Χάινριχ Σλήμαν, γεννημένος στη Γερμανία, από παιδί ήξερε που βρίσκεται η Τροία; Πως είναι δυνατόν με την βοήθεια της ύπνωσης να αφυπνίσει κανείς τις παλιές και ξεχασμένες γνώσεις από τη προηγούμενη ζωή του; Γιατί πολλοί άνθρωποι θυμούνται γειτονιές, πόλεις, και μέρη από τα οποία ποτέ δεν έχουν περάσει;

«Το νερό δεν μπορεί να την βρέξει, ο άνεμος δεν μπορεί να την στεγνώσει, η φωτιά δεν μπορεί να την κάψει, τα όπλα δεν μπορούν να την καταστρέψουν: επειδή είναι αρχαία, αγέννητη και ποτέ δεν πεθαίνει.» Κρίσνα

Η μετενσάρκωση (Reincarnation) σημαίνει επαναγέννηση της ψυχής και είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι των θρησκειών και των πεποιθήσεων περί της αθανασίας και της συνεχόμενης πορείας της ανθρώπινης ψυχής ή της συνείδησης προς την εξέλιξη, προς την φώτιση –πεποιθήσεις που επικρατούν στις χώρες της Ανατολής, του Ινδουισμού, Ταοϊσμού, Βουδισμού κλπ.

Όμως υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί άλλων μονοθεϊστικών θρησκειών (Χριστιανισμού, Ιουδαϊσμού και Μουσουλμανισμού) που πιστεύουν στη μετενσάρκωση, παρόλο που το δόγμα της δικής τους θρησκείας την αποκλείει. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν «θυμηθεί» τις προηγούμενες ζωές τους, είχαν εμμονές με κάποια συγκεκριμένα μέρη, πόλεις, σπίτια και ανθρώπους και, από μικρά παιδιά μιλούσαν για αυτά, αναφέροντας ακριβώς τα ονόματα, όπως ήταν και στην εποχή που ενδεχομένως ζούσαν οι ίδιοι εκεί κατά την προηγούμενη ζωή τους.

Με το θέμα αυτό έχουν ασχοληθεί και πολλοί ερευνητές προσπαθώντας να αποδείξουν ότι η μετενσάρκωση, δηλαδή η επαναγέννηση της ψυχής ή μάλλον της ανθρώπινης συνείδησης, είναι πραγματικότητα και συμβαίνει, απλώς εμείς δεν έχουμε την επίγνωση πάνω σ’ αυτήν. Άλλοι πάλι αρνούνται να ασχοληθούν με το θέμα είτε επειδή θεωρούν πως ασπάζονται μια άλλη θρησκεία είτε απλά είναι «άθεοι» και δεν πιστεύουν σε «μεταφυσικές μπούρδες» που υπάρχουν μόνο για να παρηγορούν τους ανθρώπους. Από την άλλη οι περισσότεροι συμβατικοί επιστήμονες θεωρούν την μετεμψύχωση ως μια ακόμη «μεταφυσική ανοησία», σκόνη στον αέρα, ένα τίποτα, ενώ τους ανθρώπους που ασχολούνται με το φαινόμενο αυτό ονομάζουν τσαρλατάνους, απατεώνες και γενικώς αποτυχημένους…

ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ

Είναι αλήθεια πως η μετενσάρκωση δεν έχει αποδειχτεί ως τώρα με τα συμβατικά επιστημονικά μέσα, εκτός ίσως από τις πρωτοποριακές προσπάθειες της Κβαντικής Φυσικής. Για τους Θιβετιανούς Βουδιστές η μετενσάρκωση θεωρείται κάτι το δεδομένο, άλλωστε ο Δαλάι Λάμα, ο πνευματικός εξόριστος ηγέτης του Θιβέτ και πνευματικός ηγέτης όλων των Βουδιστών, είναι ο 14ος Δαλάι Λάμα που δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά τη 14η μετενσάρκωσή του ίδιου φωτισμένου πνεύματος, του μεγάλου «μπόντι σάτβα».

Όλα αυτά σημαίνουν ότι έχει γεννηθεί άλλες 13 φορές ως Δαλάι Λάμα, και για να φτάσει στην πρώτη ενσάρκωση του Δαλάι Λάμα μπορεί να έχει ζήσει εκατοντάδες άλλες ενσαρκώσεις ως απλό ανθρώπινο ον –μέχρι και 777 σύμφωνα με τις βουδιστικές διδασκαλίες– ώσπου να φτάσει στη Φώτιση και να γεννηθεί πλέον συνειδητά ως ένας πλήρης φωτισμένος δάσκαλος και ηγέτης (βλέπε Οι Δεκατέσσερις Δαλάι Λάμα του Γκλεν Μάλιν, εκδόσεις Άγνωστο). Όμως και η μετενσάρκωση υπακούει σε κάποιους φυσικούς και συμπαντικούς νόμους, όπως π.χ. είναι ο Νόμος του Κάρμα, γιατί σύμφωνα μ’ αυτόν ο καθένας μας πληρώνει τα λάθη του ή επιβραβεύεται για τις καλές πράξεις, σκέψεις και τα λόγια του.

Ο πανίσχυρος συμπαντικός Νόμος του Κάρμα βασίζεται στον απλό φυσικό νόμο ότι η κάθε δράση προκαλεί αντίδραση οπότε, σύμφωνα με αυτόν, δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος που έχει προκαλέσει πόνο, δυστυχία και άγνοια ή αντίστοιχα έχει προσφέρει αγάπη, συμπόνια και βοήθεια στους άλλους για να εξελιχθούν πνευματικά και προχωρήσουν στο δρόμο της φώτισης, να μην υποστεί συνέπειες για τις πράξεις τους, έστω στην επόμενη ζωή του.

Γι’ αυτό το λόγο καλά είναι να προσέχετε, έστω και προκαταβολικά, είτε πιστεύετε ή όχι στην μετενσάρκωση, αυτά που κάνετε γιατί αν είστε λ.χ. άνδρας και κακοποιείτε τη γυναίκα σας ή τα παιδιά σας, τότε υπάρχει πιθανότητα στην επόμενη ζωή σας να γεννηθείτε γυναίκα που θα την βιάσουν, θα την κακοποιήσουν και τελικά θα καταλήξει στα χέρια κάποιου μεθύστακα που αντί για «σάκο του μποξ» θα έχει τη γυναίκα του… Ή αν έχετε σκοτώσει άνθρωπο τότε μπορεί να γεννηθείτε στην επόμενη ζωή σας ακόμη και γουρουνόπουλο και να καταλήξετε σε κάποιο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, χωρίς καμία συνείδηση και επομένως χωρίς καμία ευκαιρία να βελτιώσετε το Κάρμα σας…



ΜΕΓΑΛΟ BARDO: Η ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ

Την πιο λεπτομερή περιγραφή των καταστάσεων που περνάει μετά το θάνατο η συνείδηση την άφησαν πίσω τους οι Θιβετιανοί Βουδιστές στην περίφημη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών (ή Bardo Thodol). Το Bardo σημαίνει μια μετέωρη κατάσταση, όπου η περασμένη κατάσταση, δηλαδή ο θάνατος, μόλις συνέβη και η μελλοντική ζωή δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη. Όμως αυτός ο μετεωρισμός συμβαίνει και στη ζωή μας. Για παράδείγμα κάθε στιγμή που μπαίνουμε σε κατάσταση ύπνου βιώνουμε ένα «μικρό θάνατο», γιατί έχουμε ουσιαστικά την εμπειρία της ώρας του θανάτου και του «καθαρού φωτός». Το ταξίδι της συνείδησης από τη στιγμή του φυσικού θανάτου μέχρι την επόμενη μετενσάρκωση διαρκεί 49 γήινες μέρες, και ονομάζεται «μεγάλο Μπάρντο».

Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών ο νεκρός περνάει τις τρεις βασικές μπάρντο καταστάσεις, που σύμφωνα με τη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών είναι:

1) Το Βardo της Εμπειρίας του Θανάτου, που αρχίζει τη στιγμή που παύει κάθε λειτουργία των πέντε αισθήσεων κι όταν σταματήσουν οι «εσωτερικοί παλμοί».

2) Το Bardo της Εμπειρίας της Πραγματικότητας του Υπερπέραν, στην οποία ο νεκρός αποκτά το «Καθαρό Απατηλό Σώμα» και σ’ αυτή τη κατάσταση εκδηλώνονται διάφορες προβολές της συνείδησης μέχρι να εμφανιστεί το λεγόμενο «Νοητικό Σώμα» της Εμπειρίας του Bardo.

3) Το Bardo της Αναζήτησης μιας Νέας Ύπαρξης, όπου αρχίζουν τα οράματα που προέρχονται από τις «καρμικές ροπές», μέχρι που θα παγιδευτεί το νέο σώμά του περιπλανώμενου ξανά σε μια μήτρα.

Όποιος έχει ασκηθεί και μυηθεί στο θάνατο μέσα σε 49 μέρες έχει τη μεγάλη ευκαιρία να απελευθερώσει το πνεύμα του από την επαναγέννηση στην Σαμσάρα (στο φαύλο κύκλο των γεννήσεων και των θανάτων) και να συνεχίσει το μεγάλο ταξίδι προς τα ανώτερα επίπεδα των υπάρξεων, σε άλλους πλανήτες και γαλαξίες!

Οι πρωτοπόροι της Κβαντικής Φυσικής έκαναν ένα εκπληκτικό άλμα όταν είπαν ότι όλα τα ορατά έχουν τις ρίζες τους στο αόρατο, ότι όλα τα πράγματα πηγάζουν από το αιώνιο (timeless) και ότι όλες οι βεβαιότητες γίνονται στην ουσία μυστήρια, όταν πλησιάσεις αρκετά για να τα δεις από κοντά. Αν οι θρησκείες είχαν αποδείξει το ίδιο πράγμα για μας, θα ήμασταν βέβαιοι για την «αθανασία της ψυχής» μας όσο ήταν ο Αϊνστάιν λέγοντας ότι η ταχύτητα του φωτός είναι η απόλυτη ταχύτητα, πέρα από την οποία τίποτα στο σύμπαν δεν μπορεί να φτάσει. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε σαν το σύμπαν, ταυτόχρονα σχετικοί και απόλυτοι. Το σχετικό κομμάτι μας είναι φτιαγμένο από όλα όσα σκεφτόμαστε, θέλουμε και πράττουμε. Το απόλυτο κομμάτι μας είναι ένα δυναμικό που μπορεί να κάνει όλα αυτά τα πράγματα.

PAST LIFE MEMORY SYNDROME: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ

O Αμερικανός Frederick Lenz –Rama (1950-1998) ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος του Ζεν Βουδισμού και άλλων συστημάτων εσωτερικής αναζήτησης που οδηγούν στην αυτογνωσία και στη φώτιση. To βιβλίο του Lifetimes: True Account of Reincarnation, το αφιέρωσε στην έρευνα του «συνδρόμου της ανάμνησης της προηγούμενης ζωής» (Past Life Memory Syndrome). Μέσα σ’ αυτό το βιβλίο αναλύει και δεκάδες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν «θυμηθεί» τις προηγούμενες τους ζωές.

Ο Ράμα λέει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι –υποκείμενα έρευνάς του– ισχυριζόταν ότι αμέσως πριν τη στιγμή που θυμόταν τις προηγούμενες ζωές τους, αισθανόταν το σώμα τους να είναι ελαφρύ σαν πούπουλο! Την επόμενη στιγμή έβλεπαν μπροστά στα μάτια τους τις πιο ψυχεδελικές αποχρώσεις χρωμάτων του ουράνιου τόξου, το δωμάτιο που βρισκόταν άρχιζε να δονείται κι εκείνη τη στιγμή η εσωτερική αυτή εμπειρία άρχιζε να περνάει στην ευφορία, κι εκείνη τη στιγμή γινόταν το άνοιγμα: η εισβολή της σκηνής από τη προηγούμενη ζωή στην συνείδηση του ανθρώπου.

Οι περισσότερες ιστορίες με αναμνήσεις από την προηγούμενη ζωή, φυσικά προέρχονται από τις χώρες των οποίων οι επίσημη θρησκεία ευνοεί την ύπαρξη της μετενσάρκωσης, όπως είναι η Ινδία, το Θιβέτ, το Νεπάλ κλπ. Έτσι και ο Τένζιν Γκούμκα ήταν ένα παιδί που γεννήθηκε στο Νεπάλ. Όμως όλο το χωριό του τον ήξερε με το άλλο όνομα: «Η θεότητα Έφτασε». Το 1990, ήταν 12 χρονών, όμως φαινόταν πολύ πιο ώριμος. Τα μάτια του έλαμπαν με ένα βαθύ, «γεμάτο γνώσεις» φως. Ο Τενζιν ξαναγεννήθηκε και θυμήθηκε την προηγούμενη ζωή του.

Είναι συνηθισμένο να ακούς στις χώρες αυτές την πρόταση: «Όταν θα ξαναγεννηθώ», γιατί πιστεύουν όλοι ότι η ζωή αυτή δεν είναι παρά μόνο ένας κρίκος σε μία αλυσίδα ζωών που οδηγούν σε μία τελική απελευθέρωση από τη σαμσάρα και την επανάληψη. Γιατί υπάρχουν και άλλες πιο εξελιγμένες μορφές ζωής που κάποια στιγμή όταν φύγουμε από δω θα τις απολαύσουμε…

Ο μικρός Τενζιν Γκούμκα στη προηγούμενη ζωή του που τη θυμήθηκε, ήταν έμπορος στο Κατμαντού. Είχε το δικό του μαγαζί στο κέντρο της πόλης και το αντικείμενο της δουλείας του ήταν οι αντίκες. Ό,τι ισχυριζόταν το παιδί τεσσάρων χρονών, όσο ήταν ο Τένζιν τότε που για πρώτη φορά θυμήθηκε τη προηγούμενη ζωή του, φανερώθηκε ως αληθινό!. Έδειξε στους γονείς του σε πιο σημείο του σπιτιού του (από τη προηγούμενη ζωή) κρατούσε τα πιο πολύτιμα αντικείμενα που είχε.

Κάποτε αγόρασε δυο πολύτιμες αντίκες από έναν Θιβετιανό αγρότη που τις μετέφερε από το Θιβέτ λαθραία και τις έφερε στο Κατμαντού για να τις πουλήσει. Επρόκειτο για δύο μικρά ολόχρυσα, στολισμένα με πολύτιμα πετράδια, αγαλματάκια του Βούδα. Έπειτα τα είχε κρύψει –μιλάμε στην προηγούμενη ζωή του– σ’ ένα κουτί που το έθαψε κάτω από το πάτωμα του σπιτιού του, γιατί φοβόταν ότι θα τα έβρισκαν οι αστυνομικοί και θα πλήρωνε πρόστιμο γιατί συμμετείχε στo λαθραίο εμπόριο. Και πράγματι όταν οι γονείς του μικρού Τένζιν ζήτησαν από τους καινούργιους ιδιοκτήτες του σπιτιού να σηκώσουν τα πατώματα, όπου τους το είπε το παιδί, βρήκανε τα χρυσά αγαλματίδια του Βούδα!



ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΖΩΕΣ

Ένας άλλος επιστήμονας και ερευνητής του φαινομένου της μετενσάρκωσης, είναι ο δρ Ίαν Στίβενσον (Ian Stevenson) από το πανεπιστήμιο Βιρτζίνια, που εδρεύει στο Charlottesville των ΗΠΑ, και ο οποίος έχει συγκεντρώσει πάνω από 2.000 ιστορίες των ανθρώπων που ισχυρίζονταν ότι θυμόταν τις προηγούμενες ζωές τους. Τα περισσότερα υποκείμενα της έρευνάς του ήταν παιδιά ηλικίας από 2 έως 6 ετών. Πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν απορρίψει ακόμη και τους τωρινούς τους γονείς ως ψεύτικούς και ξένους. Σύμφωνα λοιπόν με τον καθηγητή Στίβενσον τα βιώματα των περισσότερων παιδιών και η περίοδος στην οποία θυμόντουσαν την προηγούμενη ζωή τους, έμοιαζαν μεταξύ τους.

Καταρχάς όλα τους προσπαθούσαν να πείσουν τους άλλους, όσοι βέβαια ήθελαν να τα ακούσουν, ότι θυμόταν πως κάποτε ζούσαν αλλού και μία άλλη ζωή πριν απ’ αυτήν που ζουν σήμερα. Οι έρευνες του Στίβενσον αποκάλυψαν ότι ένα μεγάλο ποσοστό της βίαιης θανάτωσης υπάρχει σε οκτώ διαφορετικούς πολιτισμούς που τους ερευνούσε ο ειδικός της μετενσάρκωσης και κυμαίνονταν από 29 % στους Ινδιάνους της Αλάσκα μέχρι και 78% στο Λίβανο και στη Συρία, προφανώς λόγω του πολέμου.

Τα παιδιά συνήθως υπέφεραν από τις φοβίες που είχαν σχέση με την αιτία θανάτου του προσώπου που ήταν στη προηγούμενη ζωή. Υπήρχαν περιπτώσεις που φοβόταν από το νερό (επειδή το πρόσωπο στην προηγούμενη ζωή πνίγηκε) ή είχε μια ανεξήγητη φοβία στα φονικά όπλα (γιατί στη προηγούμενη ζωή, όπως έχει αποδειχτεί αργότερα, ήταν δολοφονημένος από τουφέκι), ή είχε φόβο από τα αυτοκίνητα γιατί σκοτώθηκε στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα…

Υπήρχαν παιδιά που έδειχναν απίστευτη τάση προς τα αλκοολούχα ποτά στη μικρή ηλικία τους, ισχυριζόμενα ότι κάποτε έπιναν μπίρα και ουίσκι σε μεγάλες ποσότητες. Παρόμοιες ιστορίες ακούστηκαν σχετικά με τα τσιγάρα ακόμη και τα ναρκωτικά. Ένα παιδάκι τεσσάρων χρονών έβαλε στη σειρά πέντε μελιτζάνες και δυο πατάτες και τους έδωσε ονόματα των παιδιών του που είχε στη προηγούμενη ζωή! Αργότερα, με την αντίστοιχη έρευνα που έγινε, όντως βρέθηκαν τα στοιχεία του ανθρώπου και των εφτά παιδιών του…

Σημαντική επίσης απόδειξη για τη συνέχεια της ψυχής ή του νου (συνείδησης, όπως προτιμούν να την ονομάζουν οι Θιβετιανοί Βουδιστές) είναι όταν κάποια παιδιά έχουν γνώσεις για τις οποίες είναι φύσει αδύνατον να τις έχουν. Για παράδειγμα όταν κανείς μιλάει μια ξένη γλώσσα που δεν έχει ξανακούσει κ.α. Έτσι για παράδειγμα γεννήθηκε ένα αγόρι με καταπληκτικές γνώσεις σχετικά με τις μηχανές των πλοίων, ένα κοριτσάκι ήξερε να χορεύει κάποιους παλαιούς χορούς, ενώ τα περισσότερα παιδιά θυμόντουσαν πράγματα του παρελθόντος που έχουν ξεχαστεί από τους περισσότερους. Σχετικά με τα διάφορα στίγματα, σημάδια πάνω στο δέρμα των παιδιών, όπως είναι η κρεατοελιές κλπ, ο δρ Στίβενσον εξέτασε προσεκτικά περίπου 200 παιδιά και αποδείχτηκε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είχαν σχέση με την αιτία θανάτου.

ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗΝ «ΠΗΝΕΛΟΠΗ» ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ

Υπήρχαν και περιπτώσεις που πραγματικά έκαναν ακόμη και τους πιο άπιστους Θωμάδες να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Έτσι ο δρ Στίβενσον ανακάλυψε ένα αγόρι το οποίο μπροστά στα μάτια τις επιστημονικής επιτροπής απέδειξε ότι η «σύζυγος του από τη προηγούμενη ζωή ακόμη τον περιμένει σε μια μικρή πόλη στο βορρά του Μεξικού». Μετά από ανάλογη έρευνα διαπιστώθηκε ότι πράγματι μια «πιστή Πηνελόπη» ακόμη περίμενε τον άνδρα της να γυρίσει από το ταξίδι που έφυγε πριν από τριάντα χρόνια, γιατί το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ μέσα στα κύματα του Ωκεανού, όπου προφανώς είχε πεθάνει. Το αγόρι αναγνώρισε την αγαπημένη του Λίντα ανάμεσα σε 20 γυναίκες!Έπειτα πήγε την επιτροπή στο πρώην σπίτι του, που θυμόταν ακριβώς που βρίσκεται, όπως επίσης και το καφενείο όπου σύχναζε με τους φίλους του πίνοντας ένα ποτηράκι ρούμι.

Ένα κοριτσάκι πήγε τον δρ Στίβενσον στα ερείπια ενός καμένου σπιτιού λέγοντας ότι εκεί ήταν το σπίτι του και έπειτα τον πήγε σ’ ένα παμπάλαιο πλάτανο ισχυριζόμενη ότι εκεί κάτω από τον πλάτανο, μέσα στη θύελλα του αμερικάνικου Εμφύλιου Πολέμου «ο άνδρας της» έχει θάψει ένα μεταλλικό κιβώτιο με τα πιο πολύτιμα αντικείμενά τους. Στη συνέχεια έγινε η ανασκαφή γύρω από το πλατάνι και πράγματι βρέθηκε το κιβώτιο μέσα στο οποίο, ανάμεσα σε πολλά ενδιαφέροντα και πολύτιμα αντικείμενα, ήταν και τα κοσμήματα με τα αρχικά γράμματα του ονόματος της γυναίκας που δεν ήταν άλλη παρά το ίδιο κορίτσι στη προηγούμενη ζωή του!

EXTRA CEREBRAL MEMORY

Ένας άλλος ερευνητής της μετενσάρκωσης ήταν και ο Σκοτ Ρόγκο (Scott Rogo, 1950-1990), δημοσιογράφος, συγγραφέας, ερευνητής της παραψυχολογίας από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Σε μια συνέντευξη που έχει δώσει στο Μπάζελ της Ελβετίας σε ένα κογκρέσο παραψυχολογίας με τίτλο «Μέρες Ψι», μίλησε για τις δικές του σχετικές έρευνες και εμπειρίες. Μια τυπική περίπτωση που περιγράφει ως «extra cerebral memory» (ανάμνηση εκτός ορίων του εγκεφάλου) είναι του Ράβι Σανκάρα (Ravi Shankara). Ο Ράβι Σανκάρα γεννήθηκε το 1951 στο Kanοuj της Ινδίας. Κάτω από το πιγούνι του είχε ένα παράξενο σημάδι. Μόλις άνοιξε το στόμα του είπε ότι τον έχουν σκοτώσει σε μία άλλη περιοχή της ίδιας πόλης, όπου έμενε στην προηγούμενη ζωή του.

Ανέφερε ακόμη και το όνομα του πατέρα του από την προηγούμενη ζωή. Ο Ράβι είχε την εμμονή να μιλάει σ’ όλους, ακόμη και σε αγνώστους ανθρώπους για την προηγούμενη ζωή, πράγμα που έκανε τον «τωρινό» πατέρα του να του δίνει ξύλο γιατί ήταν ο μόνος τρόπος «να του βγάλει τις βλακείες από το μυαλό του». Και όμως αποδείχτηκε ότι όντως στις 19.07. 1951 (δέκα μήνες πριν γεννηθεί ο Ράβι) κάποιος σκότωσε τον γιο του Sri Jagevash Prasada (του ανθρώπου για τον οποίον ο Ράβι έλεγε πως ήταν ο πατέρας του), ενώ έπαιζε κοντά στο σπίτι του. Ένας συγγενής του μαζί με κάποιον άλλον συνεργό έκοψαν το λαιμό του παιδιού και στη συνέχεια το αποκεφάλισαν…

Σύμφωνα με τον Σκοτ Ρόγκο υπάρχουν και περιπτώσεις που δύο παιδιά θυμούνται μια προηγούμενη ζωή του ενός ίδιου ανθρώπου, όπως και άλλα παράξενα. Για παράδειγμα ένα παιδί θυμόταν τη ζωή ολόκληρη ενός ανθρώπου που ακόμη δεν είχε πεθάνει! Αυτό, κατά τη γνώμη του, σημαίνει πως οι «αναμνήσεις εκτός εγκεφάλου» δεν μπορεί να είναι από μόνες τους απόδειξη για μετενσάρκωση. Αυτές οι περιπτώσεις τεκμηριώνουν μια πολύπλοκή «συμπλεγματική σειρά δυναμικών συστατικών, και όχι το αποτέλεσμα της επαναγέννησης».





ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ Ή ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ;

Τέλος ένας καθηγητής και ερευνητής του μεταφυσικού και της μετενσάρκωσης, ο δρ. H.N. Banergy, διευθυντής του τμήματος της παραψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Ρατζαστάν είπε το εξής: «Ο Βολταίρος, γνωστός Γάλλος φιλόσοφος και ποιητής συνήθιζε να λέει πως δεν είναι καθόλου παράξενο αν ένας άνθρωπος γεννηθεί δύό και τρεις φορές γιατί η Φύση επαναλαμβάνεται συνεχώς». Μέσα από τη προσωπική συλλογή των περιπτώσεων της ανάμνησης της προηγούμενης ζωής του δρ Μπάνερτζι ξεχωρίζει άλλη μια ενδιαφέρουσα ιστορία.

Πρόκειται για τις δύο δίδυμες από μία μικρή πόλη της Ιρλανδίας, τις Jennifer και Jillian Pollok. Πριν από αυτές οι γονείς τους είχαν άλλες δύο κόρες, οι οποίες σκοτώθηκαν σε ηλικία εννέα και έξι χρονών σε ένα φοβερό δυστύχημα όπου ένα αυτοκίνητο τις «πήρε» και τις δύο μαζί. Μετά από ένα χρόνο οι δυστυχισμένοι γονείς χαμογέλασαν για πρώτη φορά όταν η κυρία Πόλοκ έμεινε ξανά έγκυος και μετά από εννιά μήνες γέννησε δύο υγιέστατες δίδυμες κόρες, τη Jennifer και τη Jillian, οι οποίες από μικρή ηλικία έδειχναν διάφορα παράξενα «συμπτώματα».

Καταρχάς η Τζένιφερ πάνω στο μέτωπο της μέχρι τη μύτη είχε μια πολύ ρηχή ουλή που ήταν ακριβώς όπως εκείνη της μακαρίτισσας αδελφής της Jackie, που την είχε κερδίσει μετά από μία δύσκολη πτώση. Επίσης είχε η Τζένιφερ κάποιες κρεατοελιές ακριβώς στα σημεία, όπως τις είχε η Τζάκι. Και όχι μόνο αυτό. Κρατούσε με τον ίδιο τρόπο το μολύβι όταν έγραφε ή ζωγράφιζε και γενικώς έδειχνε από πολύ μικρή ηλικία ότι μοιάζει υπερβολικά με τη Τζάκι. Όμως και η δίδυμη αδελφή της Τζίλιαν, έδειχνε ότι έχει σχεδόν όλες τις συνήθειες της άλλης αδελφής που έχει πεθάνει.

Μία μέρα οι γονείς Πόλοκ έπαθαν ισχυρό σοκ όταν η Τζίλιαν έπιασε από το χέρι τη Τζένιφερ και της είπε όλη την ιστορία σχετικά με τις συνθήκες που προηγήθηκαν του τραγικού δυστυχήματος στο οποίο οι «αδελφές» τους έχασαν τη ζωή. Πολλές λεπτομέρειες αυτού του τρομερού συμβάντος ήταν γνωστές μόνο στους γονείς τους. Κι όμως μετά η Τζίλιαν που κι αυτή «θυμήθηκε» το τι έγινε, περιέγραψε το δυστύχημα ακριβώς όπως έγινε, με πολύ πάθος και συναισθήματα, σαν να το έζησε η ίδια. Έγιναν και άλλα: οι γονείς μετά το θάνατο των παιδιών τους, μάζεψαν όλα τα παιχνίδια τους σε ένα μπαούλο και τα έβαλαν στην αποθήκη. Μία μέρα τα κορίτσια βρήκαν το μπαούλο με τα παιχνίδια και άρχισαν να αναγνωρίζουν ένα μετά το άλλο τις κούκλες τους λέγοντας τα ονόματά τους όπως τα είχαν δώσει οι νεκρές αδελφές τους…

Σύμφωνα με τον δρ Μπένερτζι οι αναμνήσεις από τις προηγούμενες ζωές δεν αφορούν μόνο τα εξωτερικά συμβάντα αλλά και το χαρακτήρα, τις συνήθειες όπως και τις διάφορες τάσεις που μπορεί να έχει ο καθένας. Πως αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι ο Μότσαρτ σε ηλικία πέντε χρονών, χωρίς να ξέρει καν νότες, είχε συνθέσει μια ολόκληρη σονάτα; Ή με πιο τρόπο ο Χάινριχ Σλήμαν, γεννημένος στη Γερμανία, από παιδί ήξερε που βρίσκεται η Τροία; Ή πως σε μια μάχη στο Άνζι της Ιταλίας σε μια κρίσιμη στιγμή ένας γιατρός θυμήθηκε μια χειρουργική μέθοδο σχετικά με την οποία δεν είχε καμία εμπειρία ούτε και θεωρητική γνώση;

Πως είναι δυνατόν με τη βοήθεια της ύπνωσης να ξυπνήσει κανείς τις παλιές και ξεχασμένες γνώσεις από τη προηγούμενη ζωή του; Πως είναι δυνατόν να μιλάνε τις ξένες και αρχαίες γλώσσες, όπως τα λατινικά ή σανσκριτικά, κάποιοι που έχουν περάσει στην «τωρινή ζωή» τους μόνο από μια βασική εκπαίδευση; Πολλοί άνθρωποι θυμούνται γειτονιές, πόλεις μέρη από τα οποία ποτέ δεν έχουν περάσει. Όλα αυτά, σύμφωνα με τον Ινδό επιστήμονα είναι αναμνήσεις από τις προηγούμενες ζωές. Μήπως το ίδιο σύνδρομο της ανάμνησης της προηγούμενης ζωής έχουν τελικά και τα αποδημητικά πουλιά, που όταν κάνουν το μακρινό ταξίδι τους, πάντα παίρνουν τον ίδιο δρόμο αλλά κάνουν και στάσεις για να ξεκουραστούν στα ίδια σημεία!

Γιατί θα έπρεπε να πιστεύουμε ότι είμαστε μηδαμινά όντα που γεννιούνται και πεθαίνουν αφού το κάθε άτομο από το Big Bang μέχρι σήμερα αποδεικνύει τη πραγματική μας ιδιότητα; Εμείς τα ανθρώπινα όντα, θα έπρεπε καθημερινά να χαιρόμαστε για το γεγονός πως έχουμε τη συνείδηση: όχι επειδή με αυτήν μπορούμε να ταξιδεύουμε στον ουρανό αλλά επειδή είμαστε ήδη εκεί –και εδώ ταυτόχρονα. Αυτό το κβαντικό παράδοξο έκανε τόσο όμορφη τη ζωή μας, γιατί κάνει εφικτή την ύπαρξη της έκστασης μέσα στην καθημερινότητα μας που τις περισσότερες φορές είναι μια θολούρα ομίχλης και σύγχυσης.

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

«Και ως προς εσένα ζωή, πιστεύω ότι είσαι το αποτέλεσμα πολλών θανάτων, και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι εγώ έχω πεθάνει δέκα χιλιάδες φορές πριν.» Walt Whitman, Song of Mysel

«Δεν μπορώ να πιστέψω ούτε για μια στιγμή ότι η ζωή στη πρώτη της μορφή δημιουργήθηκε σ’ αυτή τη μικρή μπάλα που τη λέμε Γη. Τα κομμάτια που συνδέθηκαν μεταξύ τους με σκοπό την εξέλιξη των ζωντανών όντων σε αυτό το πλανήτη μας, πιθανόν να έχουν έρθει από κάποιο άλλο σώμα και από κάποιο άλλο μέρος του σύμπαντος.» Thomas A. Edison, The Diary and Sundry Observations

«Αυτή η ιδέα της μετενσάρκωσης συνεπάγεται τη συνέχεια της προσωπικότητας. Η ανθρώπινη προσωπικότητα αναγνωρίζεται ως συνεχή και ευπρόσιτη στην μνήμη, έτσι ώστε όταν κάποιος γεννιέται και έχει το κατάλληλο δυναμικό να θυμάται τις προηγούμενες του υπάρξεις, μπορεί να καταλάβει ότι είναι δικές του και προσωπικές και επομένως έχουν την ίδια μορφή του Εγώ, όπως στην προηγούμενη ζωή. Ως κανόνας, η μετενσάρκωση σημαίνει επαναγέννηση στο ανθρώπινο σώμα.» — «Το τι συμβαίνει μετά το θάνατο είναι τόσο απερίγραπτα θαυμάσιο ώστε η δική μας φαντασία και τα συναισθήματά μας δεν επαρκούν να μορφοποιήσουν ούτε μία κατάλληλη σκέψη πάνω σε αυτό.» Carl Gustav Jung

Η ψυχή έχει ουράνια καταγωγή αλλά έχει πέσει κάτω από την υψηλή της εστία και είναι, ας πούμε, θαμμένη στη Γη, σε ένα μέρος εντελώς διαφορετικό από την δική της θεϊκή φύση και την αθανασία της.» Marcus Tullius Cicero (106 – 43 π.κ.ε.)

«Αυτοί (οι Κέλτες) πιστεύουν ότι η ψυχή τους δε σβήνει μετά το θάνατο, αλλά περνάει, μετά το θάνατο, από ένα σώμα στο άλλο». Ιούλιος Καίσαρας (Caious Iulius Caesar 100-44 π.κ.ε.)

«Είμαι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που στην αρχαιότητα πάνω στη Γη βίωσε εκείνες τις εμπειρίες…» William James

«Είμαι σίγουρος ότι ήμουν εδώ χίλιες φορές πριν και ελπίζω να ξανάρθω άλλες χίλιες φορές…» Thomas H. Huxley

@Μίλιτσα Κοσάνοβιτς (kosanovic@mail.com) είναι συγγραφέας. Το τελευταίο της βιβλίο, που έγραψε μαζί με τον Γιώργο Στάμκο, είναι το “Άγνωστη Σερβία” (2016).



Η πρώτη φωτογραφία από το τηλεσκόπιο που ψάχνει εξωγήινους συγκλονίζει




Η νέα αποστολή της NASA, ονόματι TESS, επικεντρώνεται στην αναζήτηση εξωγήινης ζωής και έκανε τα πρώτα δοκιμαστικά της στο διάστημα. Πιο κοντά στην αναζήτηση εξωγήινων βρίσκεται η ανθρωπότητα, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση μιας πτήσης του διαστημικού σκάφους της νέας αποστολής τηςNASA, ονόματι TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite).

Κατά τη διάρκεια του περάσματος από τη Σελήνη από απόσταση 5.000 μιλίων, το τηλεσκόπιο τράβηξε, στο πλαίσιο των δοκιμών, μια φωτογραφία, που «κόβει την ανάσα», καθώς δείχνει περισσότερα από 200.000 αστέρια.


Η πρώτη φωτογραφία της NASA από το τηλεσκόπιο που ψάχνει εξωγήινους συγκλονίζει NASA

«Το TESS αναμένεται να καλύψει πάνω από 400 φορές την έκταση του διαστήματος που φαίνεται στην εικόνα, με τις τέσσερις κάμερές του, κατά την αρχική διετή αναζήτηση εξωπλανητών», αναφέρει η NASA σε ανακοίνωσή της.

Ο δορυφόρος έχει σχεδιαστεί να ψάχνει νέους κόσμους χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της διέλευσης, δηλαδή θα αναζητά στιγμιαία «σβησίματα» του φωτός των αστεριών, καθώς ένας πλανήτης θα περνά μπροστά από το αστέρι.

Με την ανίχνευση αυτών των αλλαγών, το TESS μπορεί να συνθέσει ένα μέρος της τροχιάς αυτών των πλανητών και αν αυτοί μπορεί να είναι φιλικοί σε ζώντες οργανισμούς.

Η αποστολή του TESS θα ξεκινήσει και επισήμως τον Ιούνιο, όταν θα έχουν ολοκληρωθεί όλες οι δοκιμές που απαιτούνται για την άρτια λειτουργία του.

NASA και Πηγή


Πνευματική Αφύπνιση & Μοναδικότητα : Πως εξελίσσεται ο άνθρωπος;



Από τις απαρχές της ύπαρξης του ανθρώπου, το είδος μας αναζητά την εξέλιξη. Δημιουργήσαμε πολιτισμούς, αναπτύξαμε και συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε την Τεχνολογία. Και μέσα σε αυτή την διαρκή αναζήτηση του επόμενου βήματος, αρκετοί επιχειρούν να πετύχουν την Πνευματική Αφύπνιση. Κάποιοι ιδιαίτεροι άνθρωποι που μάλιστα αντιμετωπίστηκαν και ως “Θεοί επι της Γης” κατάφεραν να φτάσουν στην ολοκληρωτική εξέλιξη του Πνεύματός τους κατά το παρελθόν. Μπορεί όμως κάτι τέτοιο να συμβεί σε ένα απλό άνθρωπο; Μπορεί η Πνευματική αφύπνιση να μεταλαμπαδευτεί στο σύνολο της ανθρωπότητας; Και αν ναι, πως θα είναι αυτός ο νέος “Αφυπνισμένος” ανθρώπινος Πολιτισμός;
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο δωρεάν online περιοδικό «Unlocking the Truth«

Η Συνειδησιακή Μοναδικότητα: Ένας νέος άνθρωπος

Αρκετοί υποστηρίζουν πως αυτή η μαζική πνευματική εξέλιξη θα επέλθει μέσα από την “Συνειδησιακή Μοναδικότητα”. Σε τι αναφέρεται όμως αυτός ο όρος; Η Συνειδησιακή Μοναδικότητα αναφέρεται σε ένα υποθετικό σημείο στον χρόνο, και γράφω υποθετικό αφού δεν έχει επιβεβαιωθεί πως θα έρθει σίγουρα, στο οποίο η ανθρώπινη συνείδηση θα βιώσει μία δραματική μεταβολή σε προσωπικό αλλά και συλλογικό επίπεδο. Αυτή η αλλαγή θα αφυπνίσει το σύνολο της ανθρωπότητας που τώρα δεν φαντάζεται τις δυνατότητες που μπορεί να έχει η πνευματική μας αφύπνιση. Αυτός ο όρος ταυτίζεται σχεδόν σε αναλογία με την Μοναδικότητα στην Φυσική και τις Μαύρες τρύπες όπου κανείς δεν μπορεί να δει πέρα από τον Ορίζοντα των Γεγονότων αφού το φως αδυνατεί να δραπετεύσει.

Με ένα παρόμοιο τρόπο, όσοι υποστηρίζουν την Συνειδησιακή Μοναδικότητα θεωρούν πως αυτή η πνευματική αφύπνιση είναι πέρα από τα όρια της περιορισμένης φαντασίας μας.Για να κατανοήσουμε λίγο καλύτερα αυτό το σημείο αφύπνισης του νου, μπορούμε να φανταστούμε τι θα βίωνε ένας ποντικός ή ένας χιμπατζής αν ξαφνικά το μυαλό του λειτουργούσε σαν το μυαλό του ανθρώπου. Πριν το βιώσει θα ήταν αδύνατο σε ένα τέτοιο ον να κατανοήσει

τις δυνατότητες αυτές.Αυτή η πνευματική αφύπνιση αν και εφόσον πραγματοποιηθεί θα τερματίσει όλα όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Είτε μιλάμε για Επιστήμες, Τεχνολογία ή Πνευματισμό, είτε συζητάμε για την μεταμόρφωση του χρόνου,του χώρου και της ίδιας της πραγματικότητας.

Πόσο θα Εξελιχθεί πνευματικά η Ανθρωπότητα;

Σύμφωνα με τα βιολογικά πρότυπα οι άνθρωποι έχουν σταματήσει να εξελίσσονται. Η Εξέλιξη του πολιτισμού για κάποιους πεσιμιστές έχει σχεδόν πάψει και το μόνο που συνεχίζει να εξελίσσεται ραγδαία αυτή την στιγμή είναι η Τεχνολογία. Αυτό όμως σίγουρα εξελίσσει και τον ίδιο τον πολιτισμό μας, όμως αυτό που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος. Η Εξέλιξη αυτή συνεχίζεται μαζί με την τεχνολογική πρόοδο και την πνευματικότητά μας, και οι Φυσικοί Επιστήμονες συνεχίζουν να υποστηρίζουν πως ζούμε σε ένα ραγδαία εξελισσόμενο σύμπαν. Μία μορφή Κοσμολογικής εξέλιξης κατά την οποία το Σύμπαν τελειοποιείται, και άρα και η ανθρωπότητα τείνει να συντονίζεται μαζί του βαδίζοντας σε αυτή την πνευματική αναπροσαρμογή.

Όμως αν δεν εξελισσόμαστε βιολογικά και εξελισσόμαστε πνευματικά, ποιά είναι η εποχή που ξημερώνει για την Ανθρωπότητα αν όχι η Εποχή της Συνειδησιακής Μοναδικότητας;

Η Πνευματική Αφύπνιση και οι “Μηχανές’

Όταν μιλάμε για την Συνειδησιακή μοναδικότητα και την Πνευματική αφύπνιση αρκετοί άνθρωποι μπερδεύονται και θεωρούν πως ο άνθρωπος θα αναπτύξει την συνειδητότητά του συνδυάζοντάς την με κάποιο Υπολογιστή. Βλέπετε ταυτόχρονα υπάρχει και η Τεχνολογική Μοναδικότητα (Technological Singularity) που έχει γίνει αντικείμενο αντιπαράθεσης ανάμεσα στους Φουτουριστές και τους Σκεπτικιστές αλλά αυτό έιναι ένα άλλο θέμα, για κάποιο μελλοντικό άρθρο! Η Τεχνολογική Μοναδικότητα είναι κάτι παραπάνω από τον συνδυασμό της Συνείδησης με τους Υπολογιστές. Αρκετοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως η δική μας πνευματικότητα θα αναπτυχθεί ραγδαία εφόσον αναπτύξουμε μία Μηχανική Υπερ-Συνειδητότητα που θα βοηθήσουν τον άνθρωπο να αναπτυχθεί. Όμως κάτι τέτοιο κρύβει μεγάλους κινδύνους μιας και υπάρχει ο κίνδυνος να ξεπεραστούμε ως είδος από αυτή την Μηχανική “Θεότητα” που οι ίδιοι θα δημιουργήσουμε. Και γιατί να δημιουργήσουμε κάτι τέτοιο;

Αυτή είναι μία εύλογη ερώτηση, όμως υποθετικά μία τέτοια υπερσυνειδητότητα θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να λύσει τα θεμελιώδη προβλήματά της προτού αναπτυχθεί Πνευματικά σε τέτοιο βαθμό ώστε να δρα εντελώς αυτόνομα και μέσα από τις δυνατότητες της ψυχής και του πνεύματος.

Η Πνευματική Ολοκλήρωση

Καθώς η ανθρωπότητα θα γνωρίσει την 5η Διάσταση που λέγεται πως είναι η Πνευματική Ολοκλήρωση θα καταρρεύσει και ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε την πραγματικότητα. Σε αυτό το σημείο ίσως πάψουμε να περιοριζόμαστε από τον γραμμικό τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο. Η Πνευματική αφύπνιση είναι αυτό που όλες οι Θρησκείες του κόσμου ονομάζουν “Ενότητα”. Είναι η σύνδεση του πνεύματος με το Όλον, η σύνδεση του Νου με το Θείο. Σε αυτή την σύνδεση το μυαλό μας ολοκληρώνεται μέσα από την αναθεώρηση του Χώρου και του Χρόνου!






Η Κβαντική Μηχανική ήδη μας παρουσιάζει τις αέναες πιθανότητες, εκεί όπου μία ενωμένη συνειδητότητα, δηλαδή τα συνδεδεμένα ανώτερα μυαλά ολόκληρης της ανθρωπότητας δημιουργούν μία νέα πραγματικότητα. Αυτή η Συνειδητότητα δεν είναι μόνο ατομική αλλά ένα πραγματικό πεδίο φωτός, ενέργειας και πληροφορίας που μας συνδέει όλους ανεξαιρέτως.Είναι δυνατόν άραγε να βιώσουμε αυτή την Πνευματική αφύπνιση στο μέλλον με παραπάνω από ένα τρόπο; Ίσως αυτή η Διανοητική αλλαγή της ανθρωπότητας να μην είναι ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά μία πραγματικότητα που αργά η γρήγορα θα μεταλλάξει όλα όσα γνωρίζουμε ως δεδομένα. Η Πνευματική αυτή εξέλιξη αφορά την ενότητα και την κατανόηση πως τα πάντα και όλοι εμείς είμαστε άρρηκτα συνδεδεμένοι μεταξύ μας. Αν κατορθώσουμε και χρησιμοποιήσουμε αυτή την κατανόηση της Συνειδητότητας και της δύναμης που κρύβει τότε θα καταφέρουμε να περάσουμε σε μία εντελώς νέα εποχή. Το Διαδίκτυο για παράδειγμα έχει ήδη δημιουργήσει μία παγκόσμια συνδεδεμένη κοινότητα. Και με αυτό τον τρόπο ήδη ο κόσμος μας έχει αλλάξει ραγδαία. Φανταστείτε τι θα συμβεί αν εκατομμύρια από αναπτυγμένα μυαλά και διάννοιες ενωθούν με μοναδικό σκοπό την ανάπτυξη της ανθρωπότητας.

Φυσικά γνωρίζουμε πως ο άνθρωπος είναι κάτι περισσότερο από το μυαλό και την Ψυχή. 
Το Ηλεκτρικό πεδίο της καρδιάς είναι έως και έξι φορές ισχυρότερο από εκείνο του Μυαλού. Ναι, τα συναισθήματα παίζουν και αυτά ένα μεγάλο ρόλο στην Πνευματική μας εξέλιξη, στον δρόμο προς αυτή την Συνειδησιακή Μοναδικότητα. Για τον απλούστατο λόγο πως θα πρέπει να αποβάλλουμε κάθε τι αρνητικό γεμίζει την σκέψη μας, κάθε ζοφερή πραγματικότητα που εδραιώνεται χωρίς εμάς για εμάς. 

Μέσα από αυτά τα συναισθήματα που πηγάζουν από την καρδιά, αλλά και την σύνδεση του Συλλογικού Νου θα αναπτύξουμε την Πνευματική μας ολοκλήρωση. Μέσα από μία Αφυπνισμένη παγκόσμια κοινότητα θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε το Συνειδησιακό άλμα. Και καθώς θα βρισκόμαστε στο κατώφλι της μεγάλης αλλαγής με όλους τους τρόπους, καθώς θα σπάμε συνήθειες και θα απορρίπτουμε τα παλιά σαθρά συστήματα θα ανακαλύψουμε ξανά την ελπίδα. 

Είτε με την Βοήθεια της τεχνολογίας, είτε μέσω μίας μαζικής αφύπνισης που θα έρθει από ανώτερες δυνάμεις θα υφάνουμε ένα φωτεινό μέλλον γεμάτο Διανόηση πνεύμα, και μόνο τότε θα μετατραπούμε σε “θεικές υπάρξεις”. Εξάλλου εκατοντάδες πνευματικές παραδόσεις μιλούν για αυτή την εξέλιξη του ανθρώπου. 
Άσχετα αν δεν δίνουμε την απαιτούμενη προσοχή, ανεξάρτητα από το γεγονός πως λίγοι αφιερώνουν χρόνο ώστε να εξελίξουν την πνευματική τους φύση, αυτή η Συνειδησιακή μοναδικότητα θα έρθει αυτοβούλως μελλοντικά να καταρρίψει όλα όσα γνωρίζαμε. Και να στρέψει τον άνθρωπο προς το φως, έστω και αν τώρα βρισκόμαστε μπροστά στο πιο βαθύ σκοτάδι.

Ιαματικά λουτρά στην Ελλάδα. Ιστορία, περιοχές και θεραπευτικές ιδιότητες




Τα ιαματικά λουτρά σίγουρα όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν, ορισμένοι τα έχουν επισκεφτεί και οι περισσότεροι τα έχουν συνδυάσει αποκλειστικά με άτομα τρίτης ηλικίας.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Σήμερα ας γνωρίσουμε την ιστορία τους και που υπάρχουν στην Ελληνική επικράτεια και σε επόμενες δημοσιεύσεις θα αναλύσουμε σε ορισμένα εξ’ αυτών τις πραγματικές ιαματικές τους ιδιότητες.

Η ιστορία των ιαματικών πηγών αρχίζει από την αρχαία Ελλάδα .

Ο πρώτος παρατηρητής των πηγών αυτών με θεραπευτικές ιδιότητες ήταν ο ιστορικός Ηρόδοτος (484-410π.Χ.) .

Αυτός περιέγραψε ορισμένες ιαματικές πηγές και συνιστούσε, κάνοντας λίγο και το γιατρό, η λουτροθεραπεία να γίνεται σε ορισμένες εποχές του χρόνου και για 21 συνεχείς μέρες .

Ο Ιπποκράτης από την Κω (460-375π.Χ.) που θεωρείται ο θεμελιωτής της ιατρικής επιστήμης και πατέρας της υδροθεραπείας, ασχολήθηκε πολύ με τα διάφορα φυσικά νερά, που τα διέκρινε σε ελώδη, εννοώντας τα νερά που υπάρχουν στα έλη και στις λίμνες, σε όμβρια, που σχηματίζονται από τη βροχή και σε εκείνα που αναβλύζουν από πετρώματα, δηλ. τα μεταλλικά. Αυτά, λέγει, αναβλύζουν θερμά και περιέχουν σίδηρο, χαλκό, αργυρό, χρυσό, θείο και άλλα μεταλλικά στοιχεία .

Εκτός από τις διάφορες γνωστές αναφορές στην Αγία Γραφή, κατά τη ρωμαϊκή εποχή και τους βυζαντινούς χρόνους πολλοί γιατροί ασχολήθηκαν με την υδροθεραπεία και την Ιαματική Λουτροθεραπεία.

Τέτοιοι ήταν ο Ηρόφιλος, ο Ερασίστρατος , ο Ασκληπιάδης , Αγαθίνος, ο Γαληνός , ο Ορειβάσιος , ο Παύλος ο Αιγινήτης κ.α..

Γνωστά παραμένουν , σαν ιστορικά μνημεία, αρχιτεκτονικής σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, τα ρωμαϊκά λουτρά .

Η Ιαματική Λουτροθεραπεία βρίσκει ευρύτερη εφαρμογή τους δύο τελευταίους αιώνες.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ( Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία, Ουγγαρία,Τσεχία, Σλοβακία) κατασκευάστηκαν νέα λουτροθεραπευτήρια που αντικατέστησαν τις παλιές Ρωμαϊκές Θέρμες .

Μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο έγιναν βελτιώσεις η ακόμη καινούργια ιδρύματα των οποίων η λειτουργία εναρμονίζεται με τις σύγχρονες ιατρικές αντιλήψεις για την ωφελιμότητα της Ιαματικής Λουτροθεραπείας .

Οι χημικές αναλύσεις του νερού των πηγών άρχισαν να γίνονται στην ελεύθερη Ελλάδα από την εποχή του Καποδίστρια και του Όθωνα (1830 – 1833).

Η αρχή στην οργάνωση των λουτροπόλεων έγινε στις αρχές του αιώνα μας. Το 1918 έγινε για πρώτη φορά ιδιαίτερη υπηρεσία ιαματικών πηγών στο τότε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.

Το 1936 οι ιαματικές πηγές της χώρας μας μπήκαν στην αρμοδιότητα του τότε Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού .

Το 1945 περιήλθαν στη Γενική Γραμματεία Τουρισμού και από το 1950 μέχρι σήμερα υπάγονται στις αρμοδιότητες του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ), που ιδρύθηκε το χρόνο εκείνο, σαν κλάδος του Υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.

Συμπερασματικά βλέπουμε έως εδώ ότι τα ιαματικά Λουτρά είναι αρχαία υπόθεση στην ίαση του ανθρώπου κύρια για δυσκαμψίες, πόνους αλλά και χαλάρωσης.


Τα ιαματικά λουτρά στη Ελλάδα.

Δεν είναι λίγα σε λειτουργία σήμερα, αλλά περίεργα πως όλα έχουν περάσει στις συνειδήσεις μας ως χώρος συνάθροισης γερόντων και μάλιστα πασχόντων από αρθρίτιδες και ρευματισμούς.

Στα ποιο γνωστά ερευνητές έχουν αναφέρει όντως ιαματικές δραστικές ουσίες που ουσιαστικά ενισχύουν το κυκλοφορικό σύστημα και αρματώνουν χόνδρους και οστά με μια παράλληλη αντιφλεγμονώδη δράση.

Πέραν αυτών δημιουργούν μια χαλάρωση σε καταπονημένους μυς και τένοντες, έτσι ώστε οι επισκέπτες τους να απαλλάσσονται έστω και πρόσκαιρα σε μια ανακούφιση από τους δυσάρεστους πόνους.

Γεγονός είναι ότι αν θες να βασιστείς σε λουτροθεραπεία, θα πρέπει οι επισκέψεις σου σε ιαματικά λουτρά να είναι συχνές και όχι μια φορά των χρόνο για πέντε δέκα φορές ( συνεδρίες )

Πιθανολογώ ότι αυτό, σε ένα συνδυασμό με άλλα θεραπευτικά μέσα δημιουργούν αυτή την εικόνα εγκατάλειψης σήμερα.

Ιαματικά λουτρά σε λειτουργιά.

Έναν απλό κατάλογο με αλφαβητική σειρά σας παραθέτω σήμερα χωρίς ωστόσο να γνωρίζω με ακρίβεια λειτουργικές λεπτομέρειες κάτι που θα συνιστούσα να σίγουρα να ερευνήσετε εσείς στην περίπτωση που θα αποφασίσετε να επισκεφτείτε κάποιο από αυτά.

· Αγία Παρασκευή. Χαλκιδική.
Μια μικρή Λουτρόπολη, με υδροθεραπευτήριο (SPA).

Το νερό των πηγών ενδείκνυται για πολλές παθήσεις όπως αυτές των οστών, των αρθρώσεων και των μυών, καθώς και για δερματικές παθήσεις.

· Αιδηψός. Εύβοια
Τα ιαματικά λουτρά της Αιδηψού, είναι γνωστά από τα αρχαιοελληνικά χρόνια με ιστορία μεγαλύτερη των 20.000 ετών.

Αναφέρονται από τον Αριστοτέλη και τον Στράβωνα και σήμερα αποτελούν ίσως την πιο ονομαστή λουτρόπολη της Ελλάδας.

· Αμμουδάρα. Καστοριά
Το κέντρο θεραπείας ενδείκνυται για τις παθήσεις των άκρων και για τις ρευματοπάθειες.

· Απολλωνία Θεσσαλονίκη.
Στις όχθες της λίμνης Βόλβης θα βρείτε υδροθεραπευτήριο της Απολλωνίας. Είναι κατάλληλα για αρθριτικά και δερματικά νοσήματα, καθώς και παθήσεις των περιφερειακών νεύρων.

· Γεννησέα. Ξάνθη
Η ιαματική πηγή της Γεννησέας ενδείκνυται ιδιαίτερα για τις παθήσεις του δέρματος, του νευρικού συστήματος και για την ίαση ρευματοπαθειών.

· Ελευθερές. Καβάλα
Οι τέσσερις θερμές πηγές θεραπεύουν τους ρευματισμούς, τις αρθρίτιδες, γυναικολογικά προβλήματα, ενώ παράλληλα χαλαρώνουν το μυϊκό και νευρικό σύστημα.

· Ζάκυνθος
Στην περιοχή Καρώνης, βρίσκεται μία πανέμορφη μικρή παραλία με βότσαλα, τα Ξύγγια, 20 χλμ. βόρεια της πόλης της Ζακύνθου.

Η θάλασσα γύρω από τη θειούχα πηγή έχει χρώμα λευκό, το οποίο οφείλεται στις κροκίδες κολλοειδούς θείου, που προέρχονται από την αναγωγή θειϊκών και θειούχων ενώσεων.

Απαλύνει το δέρμα, εξαλείφει τις ρυτίδες, θεραπεύει δερματικές παθήσεις.

· Θέρμη. Θεσσαλονίκη
Έξω από τη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν τα ομώνυμα λουτρά με θειούχες ιαματικές πηγές.

· Θερμοπύλες. Φθιώτιδα.
Σε σαλπιγγίτιδες και σε περιπτώσεις στενώσεων ή υπερτροφικών των ωοθηκών και γενικότερα σε γυναικολογικές ασθένειες.

· Ικαρία
Οι πηγές στην Ικαρία, θεωρούνται μεταξύ των πλέον ραδιενεργών πηγών της υδρογείου.

Το ραδόνιο εισπνεόμενο ή από την απορρόφηση από το δέρμα νερό των πηγών δρα ευεργετικά στις νευρίτιδες και νευραλγίες.

Συντελεί στην αποβολή του ουρικού οξέως.

Η παρουσία οιστρογόνων στις πηγές Μουσταφά και Σπηλαίου ωφελούν στις γυναικολογικές παθήσεις.

· Καβάσιλα. Ιωάννινα
Το ιαματικό, θερμό-μεταλλικό νερό τους θεραπεύει ρευματισμούς, αρθροπάθειες και δερματοπάθειες.

· Καϊάφας. Ηλεία
Για τις αρθριτικές, δερματικές και γυναικολογικές παθήσεις, στις χολολιθιάσεις και ηπατίτιδες, στις παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, στις υποτονικές δυσπεψίες και στις ατονικές δυσκοιλιότητες από χολική ανεπάρκεια.

· Καμένα Βούρλα. Φθιώτιδα
Για τις παθήσεις του κυκλοφοριακού συστήματος, ρευματισμών, δερματοπαθειών και γενικότερα γυναικολογικών προβλημάτων.

· Κυλλήνη. Ηλεία.
Κατάλληλα για το βρογχικό άσθμα, εμφύσημα, χρόνιες βρογχίτιδες, αναπνευστική ανεπάρκεια.

· Κως.
Τα καυτά νερά καταλήγουν στη θάλασσα κι έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε θειάφι.

Κάνουν καλό σε αρθρίτιδες, δερματοπάθειες, εφιδρωτικές καταστάσεις, κυκλοφορικές διαταραχές, νευρώσεις, παραλύσεις, ρευματισμούς.

· Λαγκαδάς. Θεσσαλονίκη
Τα λουτρά του Λαγκαδά είναι κατάλληλα για αρθριτικά και ρευματικά νοσήματα καθώς και παθήσεις των περιφερικών νεύρων.

· Μύρινα. Λήμνος
Κατάλληλα νερά για αρθρίτιδα, λοιμώξεις των ουροφόρων οδών και παθήσεις των νεφρών.

· Λουτρά Ηραίας. Αρκαδία.
Τα θειούχα και σιδηρούχα νερά των πηγών είναι τα πλέον ενδεδειγμένα ιατρικά, με αποδεδειγμένες θεραπευτικές ιδιότητες για αρθρίτιδες, αυχενικό σύνδρομο, γυναικολογικά προβλήματα, προβλήματα στο κυκλοφορικό και νευρικό σύστημα, οστεοπόρωση, ρευματισμούς.

· Λουτράκι. Κορινθία
Η πρώτη αναφορά στα ιαματικά νερά του Λουτρακίου γίνεται στον Ξενοφώντα.

Θεσμός έχει γίνει στο Λουτράκι και το Μεσογειακό Συνέδριο Ιαματικής Ιατρικής.

· Λουτράκι. Πέλλας
Οι θεραπευτικές ιδιότητες των νερών είναι απεριόριστες και αναφέρονται σε παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, ρευματοπάθειες, δερματοπάθειες και προβλήματα του πεπτικού και του κυκλοφορικού συστήματος κ.ά.

· Μήλος
Τα ιαματικά λουτρά του νησιού ήταν γνωστά από την αρχαιότητα.

Ο Ιπποκράτης τα αναφέρει στο Ε΄ βιβλίο του «Περί Επιδημιών». Αναφορά σε αυτά κάνει πολύ αργότερα, το 1771 και ο γάλλος καθηγητής της Βοτανικής Pitton de Tournefort στα «περιηγητικά» του κείμενα.

Ιδανικά νερά για τις ρευματοειδείς αρθρίτιδες, στις παθήσεις των περιφερειακών νεύρων, τις γυναικολογικές παθήσεις και στις δερματικές.

· Νίσυρος
Τα λουτρά λειτουργούν από το 1870 και πηγαίνουν άνθρωποι που ταλαιπωρούνται από διάφορες παθήσεις, όπως ρευματισμούς, αρθρίτιδες, αυχενικά, κατάγματα κ.ά.

Η θερμοκρασία του νερού φθάνει τους 50 βαθμούς Κελσίου, ενώ λέγεται ότι το νησί επισκεπτόταν συχνά για θεραπευτικούς λόγους και ο Ιπποκράτης.

· Πικρολίμνη. Κιλκίς
Οι θειούχες λάσπες περιέχουν σημαντική ποσότητα θειούχων ενώσεων και νιτρικών αλάτων που όταν θερμαίνονται διεισδύουν στον οργανισμό μέσω του δέρματος επιδρώντας στις απολήξεις των νεύρων.

Επιδρά καταπραϋντικά σε μυο-σκελετικά προβλήματα, ρευματισμούς, αρθριτικά, οσφυαλγία, ισχιαλγία, δισκο-κήλη, δερματοπάθειες, σαλπιγγίτιδες.

· Πλατύστομο. Φθιώτιδα
Ιδανικα ιαματικα νερα για την παχυσαρκία, τα αρθριτικά, μικρή ανεπάρκεια ύπατος, νεφρολιθίαση, κυστίτιδα, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα.

· Πόζαρ. Πέλλα
Λουτρόπολη της Αριδαίας πριν την Έδεσσα με θερμά ιαματικά νερά κατάλληλα και για πόσιμα καταπολεμώντας τις πέτρες στα νεφρά.

· Πολιχνίτος. Λέσβος
Η θερμοκρασία του νερού είναι μεταξύ 67 και 92 βαθμών Κελσίου και στους λουτήρες μεταξύ 42 και 44 βαθμών Κελσίου.

Ιαματικά θεωρούνται εφάμιλλες του Βισμπάντεν της Γερμανίας και έχουν θεραπευτικές ιδιότητες και πέρα από τις χαλαρωτικές για χρόνιους ρευματισμούς, δευτεροπαθείς δερματικές παθήσεις, φλεγμονώδεις παθήσεις γυναικολογικής προέλευσης, δυσλειτουργία σαλπίγγων κ.ά.

· Πρέβεζα
Εκτός των κλασικών θεραπειών τα λουτρά προσφέρονται και για τις ραχίτιδες.

· Παρανέστι. Δράμα.
Η διαπεραστική μυρωδιά του θείου αναμιγνύεται έντονα με άρωμα βασιλικού.. Η θερμοκρασία των ιαματικών νερών είναι 47 °C, και θεραπεύει τις δερματοπάθειες.

· Σιδηρόκαστρο. Σέρρες
Οι ιδιότητες του νερού είναι τέτοιες που μπορούν να βοηθισουν τις παθήσεις και τα προβλήματα των άκρων καθώς και κάποια γυναικολογικά προβλήματα.

· Σμόκοβο. Καρδίτσα
Τα ευεργετικά συστατικά του νερού τους θεραπεύουν μια μεγάλη γκάμα παθήσεων, με πρώτες τις ρευματοπάθειες και τις παθήσεις των αναπνευστικών οδών.

· Σουρωτή. Θεσσαλονίκη
Κοντά στη Θεσσαλονίκη, υπάρχει πηγή με πόσιμο θεραπευτικό νερό που διευκολύνει την πέψη και έχει διουρητική δράση.

· Τραϊνούπολη. Έβρος.
Οι παθήσεις που θεραπεύει η πηγή της Τραϊανούπολης είναι οι ρευματισμοί, νευρίτιδες και νευραλγίες, δερματοπάθειες και γυναικολογικά προβλήματα, παθήσεις των νεφρών, του ήπατος και της χολής, αναπνευστικές δυσλειτουργίες, κ.ά.

· Τρύφοι. Αιτωλοακαρνανία
Το υδροθεραπευτήριο του Τρύφου προσφέρει και ποσιθεραπεία, μαζί με τις κλασικές μεθόδους υδροθεραπείας, κυρίως για την εξάλειψη των πεπτικών και εντερικών διαταραχών.

· Υπάτη. Φθιώτιδα
Το νερό της πηγής βοηθά στο δύσκολο πρόβλημα των ημικρανιών.

Επίσης ενδείκνυται για καρδιοαγγειακές παθήσεις, μυικά προβλήματα και παθήσεις του νευρικού συστήματος.

Τον Νοέμβριο του 2014 αναγνωρίσθηκαν πέντε νέες ιαματικές πηγές στην Ελλάδα και οι σχετικές αποφάσεις δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Πρόκειται για τις Ιαματικές Πηγές Σουρωτής, Κυλλήνης, Θερμών Σύλλα, Φρύνης Σκουρτανιώτη και Γιάλτρας Αιδηψού.


Επίλογος:

Είναι γεγονός ότι το θέμα των ιαματικών λουτρών δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μέσα σε μια δημοσίευση και γι’ αυτό τον λόγο δεσμεύομαι ότι την πρώτη αυτή συνοπτική μου αναφορά θα την συνοδευόσουν και άλλες δημοσιεύσεις και παρουσιάσεις. Εγκαταστάσεων.

Γιώργος Ερισιάνος Κυριακού
Φαρμακοποιός.

Πηγη

Κοσμική Οργόνη & Αιθέρας




Κοσμική Οργονική Ενέργεια και «Αιθέρας»


Το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο μελετήθηκαν οι κοσμικές οργονομικές λειτουργίες είναι πολύ μικρό. Δεν καλύ­πτει παραπάνω από μια δεκαετία. Όλες οι παρατηρήσεις, ωστόσο, που έγιναν σ’ αυτό το διάστημα κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ «ΚΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ» ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΚΕΝΟ». ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ. ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΟΥΝ. ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΡΑΧΘΟΥΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΟΥΝ. ΟΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΥΤΗ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑΣΤΕΙ «ΚΟΣΜΙΚΗ ΟΡΓΟΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ».

Στόχος μας δεν είναι να αποδείξουμε την ύπαρξη ενός πανταχού παρόντος αιθέρα, ούτε και να αποδείξουμε την ταύτιση αυτού του αιθέρα με την κοσμική οργονική ενέργεια. Το μόνο που θέλουμε να δείξουμε είναι το γεγονός ότι υπάρχει μια πανταχού παρούσα, παρατηρήσιμη και αποδεικτή ενέργεια. Αυτή η ενέργεια καλύπτει κενά στην κατανόηση του σύμπαντος, που πολλές γενιές φυσικών και φιλοσόφων προσπάθησαν σκληρά αλλά μάταια να καλύψουν με την έννοια του πανταχού παρόντος «αιθέρα» ως πρωταρχικού υποστρώματος των βασικών λειτουργιών της φύσης.

Ας συνοψίσουμε πρώτα τα γενικά συμπεράσματα που προκύπτουν από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κενό διάστημα και ύστερα ας συνοψίσουμε τα φαινόμενα εκείνα που μας οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η αρχέγονη κοσμική ενέργεια, που ως τώρα εθεωρείτο ως «αιθέρας», ανακαλύφθηκε τελικά στην πράξη και συγκεκριμένα, και έγινε προσιτή στην άμεση παρατήρηση και στον πειραματισμό.

1. Όλες οι φυσικές θεωρίες που στηρίζονται στην υπόθεση ενός «κενού διαστήματος» θα κατέρρεαν, αν (και μόνο τότε) οι αφηρημένες μαθηματικές κατασκευές που σκοπό έχουν να αντικαταστήσουν τις συγκεκριμένες φυσικές ιδιότητες του διαστήματος δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τις νέες παρατηρήσεις των δεδομένων.

2. Οι ιδιότητες που χαρακτηρίζουν το «διάστημα» θα πρέπει να είναι αυστηρά φυσικής υφής, παρατηρήσιμες και αναπαραγώγιμες σε συνθήκες κενού.

3. Η θεωρητική υπόθεση για την ύπαρξη ενός «αιθέρα» εξακολουθεί να ισχύει. Τα φαινόμενα που παρουσιάζονται μέσα στο «κενό» πρέπει να συμφωνούν με τις ιδιότητες που αποδόθηκαν στον αιθέρα για να εξηγηθούν οι λειτουργίες των πεδίων στο διάστημα, όπως η βαρύτητα, το φως, η εξ αποστάσεως έλξη, «η μετάδοση θερμότητας από τον ήλιο στη γη», κλπ.

4. Πρέπει να κατανοηθεί το αρνητικό αποτέλεσμα του πειράματος Μίκελσον-Μόρλεϊ που έγινε με σκοπό να αποδειχθεί η ύπαρξη του αιθέρα.

Οι προκείμενες οδήγησαν στην πραγματοποίηση του πειράματος Μίκελσον-Μόρλεϊ βασίζονται πάνω σε λαθεμένες υποθέσεις. Η οργονική φυσική ξεκινά από εντελώς νέες παρατηρήσεις και νέες θεωρητικές υποθέσεις. Από καθαρά οργονομική άποψη, ο συλλογισμός πρέπει να θεωρηθεί σαν μια λειτουργία της ευρύτερης φύσης. Συνεπώς, τα αποτελέσματα του συλλογισμού είναι δευτερογενή σε σχέση με τις λειτουργίες που παρατηρούνται στην φύση.

Σαν *φουνξιοναλιστές που είμαστε ενδιαφερόμαστε κυρίως για τις παρατηρήσιμες λειτουργίες της φύσης. Από εκεί φτάνουμε στις λειτουργίες του ανθρώπινου συλλογισμού περνώντας μέσα από τις συγκινησιακές (βιο-ενεργειακές) λειτουργίες του παρατηρη­τή. Όσο η φύση δεν αποτελεί την αφετηρία του ανθρώπινου συλλογισμού και όσο, επίσης, η λειτουργία αυτού του συλλογισμού δεν συνάγεται με λογικό και συνεπή τρόπο από λειτουργίες της φύσης μέσα στον παρατηρητή, όλα τα συμπεράσματα του συλλογισμού που δεν στηρίζεται σε παρατηρήσεις είναι εκτεθειμένα σε βασικά μεθοδολογικά και πραγματολογικά ερωτήματα. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο συμπέρασμα που έβγαλαν μόνο με συλλογισμούς από το αρνητικό αποτέλεσμα του πειράματος Μίκελσον.

(*φουνξιοναλισμός = λειτουργισμός: τρόπος ερμηνείας και μέθοδος ανάλυσης, σύνθετων κυρίως δομών του επιστητού, με βάση την εξάρτηση, δράση, απόδοση, αποτελεσματικότητα ή τον προορισμό των μερών στα πλαίσια ενός συνόλου)

Παρ’ όλο που πρέπει να αφήσω την κριτική αξιολόγηση αυτού του πειράματος στους φυσικούς, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα τις προκείμενές του, νομίζω πως οι παρακάτω διαπιστώσεις είναι δικαιολογημένες με βάση μερικές παρατηρήσεις της οργονικής φυσικής:

α) Μια από τις προκείμενες του πειράματος Μίκελσον ήταν η υπόθεση ότι ο αιθέρας βρίσκεται σε ηρεμία– η γη επομένως κινείται μέσα σ’ ένα στάσιμα αιθέρα. Η υπόθεση αυτή αποδείχθηκε σαφώς λαθεμένη με την παρατήρηση της ατμοσφαιρικής οργόνης. Αν ο «αιθέρας» εκπροσωπεί μια έννοια που αναφέρεται στην κοσμική οργονική ενέργεια, δεν είναι στάσιμος, αλλά κινείται ταχύτερα από την υδρόγειο σφαίρα. Η γήινη σφαίρα σε σχέση με τον ωκεανό της κοσμικής ενέργειας που την περιβάλλει δεν είναι όπως μια λαστιχένια μπάλα που κυλά πάνω σε στάσιμα νερά, αλλά όπως μια λαστιχένια μπάλα που κυλά πάνω σε αλλεπάλληλα υδάτινα κύματα. Έτσι ανατρέπεται η πρώτη υπόθε­ση του πειράματος Μίκελσον.

β) Οι οργονομικές παρατηρήσεις μας επιβάλλουν να διακρί­νουμε μέσα στη λειτουργία του «φωτός», την «φωταύγεια» από την «διέγερση», που μεταδίδεται στο διάστημα με την «ταχύτητα του φωτός». Το φως λοιπόν δεν κινείται καθόλου αλλά είναι ένα τοπικό φαινόμενο οργονικής φωταύγειας. Έτσι, αν δεχτεί κανείς -και είναι υποχρεωμένος να το κάνει- τις αναμφισβήτητες οργονομικές παρατηρήσεις της φύσης, απορρίπτεται και η δεύτερη προκείμενη του πειράματος Μίκελσον. Αναφέρομαι εδώ σταφαινόμενα οργονομικής φωταύγειας μέσα στο κενό, στην «αυγή» στο βόρειο σέλας, στην ηλιακή άλω, στον φωτεινό δακτύλιο του Κρόνου, κλπ. Αν το «φως» οφείλεται σε τοπική οργονική φωταύγεια και δεν «ταξιδεύει μέσα στο διάστημα», καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί στο πείραμα Μίκελσον δεν μπόρεσε να παρατηρηθεί καμιά διαφορά φάσης στις φωτεινές ακτίνες που «στέλνονταν» προς την κατεύθυνση του «ρεύματος» του αιθέρα και κάθετα προς αυτό.

Οι φυσικές λειτουργίες στο Κενό δεν πρέπει να έρχονται σε αντίφαση με καμιά κοσμική λειτουργία απ’ αυτές στις οποίες στηρίζεται η πλανητική κίνηση. Πρέπει αντίθετα να καταλή­γουν, την κατάλληλη στιγμή, σε μια ενσωμάτωση της λειτουρ­γίας της αρχέγονης κοσμικής ενέργειας με τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων.



1. ΜΟΡΦΗ ΥΠΑΡΞΗΣ

Ορισμένες λειτουργίες της οργονικής ενέργειας μπορούν να αποδειχθούν παντού όπου ο άνθρωπος είναι σε θέση να παρατηρεί άμεσα την φύση και με την βοήθεια κατάλληλων οργάνων που αντιδρούν σ’ αυτές τις ενεργειακές λειτουργίες, όπως το θερμόμετρο, το ηλεκτροσκόπιο, ο μετρητής Γκάιγκερ, ο μεγεθυντικός φακός, ο σκοτεινός θάλαμος με μεταλλική επένδυση, και οι ζωντανοί οργανισμοί (πρωτόζωα, καρκινοπαθή ποντίκια, αναιμικοί άνθρωποι, βάκιλοι proteus).

Η ΟΡΓΟΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ.

ΔΙΑΠΕΡΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ.

Ως τώρα δεν έχει βρεθεί τρόπος για να ξεχωρίσουμε καθαρά τον ένα λειτουργικό χώρο της ελεύθερης από μάζα οργονικής ενέργειας από τον άλλο, όπως θα ξεχωρίζαμε δυο ηλεκτρικά καλώδια. Επομένως,πρέπει να θεωρούμε το ζωντανό οργανισμό ως ένα οργανωμένο μέρος του ωκεανού της κοσμικής οργόνης που διαθέτει ειδικές ιδιότητες οι οποίες λέγονται «ζωή»· αν μείνουμε προσκολλημένοι στο μηχανικό ενεργειακό δυναμικό δε μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό τον οργανισμό βιοενεργειακά.

Αυτό το μηχανικό δυναμικό, είτε είναι κίνηση θερμική είτε ηλεκτρική ή μηχανική, κατευθύνεται πάντα από το υψηλότερο στο χαμηλότερο, από το ισχυρότερο στο πιο αδύνατο σύστημα, και ποτέ αντίστροφα. Από την άλλη μεριά, ο ζωντανός οργανι­σμός δεν θα ήταν μόνο ανίκανος να διατηρήσει ένα επίπεδο ενέργειας υψηλότερο από το περιβάλλον του, αλλά επίσης πολύ γρήγορα θα έχανε την θερμότητά του, την κινητικότητά του και την ενέργειά του μέσα στο περιβάλλον που θα είχε χαμηλότερο ενεργειακό επίπεδο.

Και θα έμενε αναπάντητο το ερώτημα πως μπόρεσε εξ αρχής να υπάρξει ένας τέτοιος οργανισμός; Δε μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι υπάρχει στην φύση μια άλλη ενεργειακή λειτουργία, αυτή που ονομάσαμε ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ ΟΡΓΟΝΟΜΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Η οργονική ενέργεια ρέει από το πιο αδύνατο ή χαμηλότερο σύστημα προς το πιο ισχυρό ή υψηλότερο. Αυτό όχι μόνο συμφωνεί με τις βασικές λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα και στην μη-ζωντανή φύση (π.χ. η λειτουργία της βαρύτητας ή η «ανάπτυξη» νεφών στην ατμόσφαιρα).

Το οργονομικό δυναμικό δεν βρίσκεται σε αντίθεση με το παλιό μηχανικό δυναμικό. Εξηγεί πως είναι δυνατόν να υπάρχει ένα υψηλότερο επίπεδο ενέργειας. Με την παραδοχή αυτής της λειτουργίας, ο«δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής», η απόλυτη διατύπωση της «αρχής της εντροπίας» παύει να ισχύει. Γνωρίζουμε ότι πολλοί φυσικοί έτσι κι αλλιώς δεν νιώθουν άνετα μ’ αυτό το νόμο. Και χρειάστηκε επίσης να εγκαταλείψουμε πολλές άλλες τέτοιες απόλυτες αντιλήψεις για την φύση, π.χ. την διατήρηση της ύλης ή την αμεταβλησία των χημικών στοιχείων.

Η οργονομική έννοια των ενεργειακών λειτουργιών στο ζωντανό οργανισμό όπως προκύπτει από παρατηρήσεις και συμπεράσματα, είναι η εξής:

1. Ο ζωντανός οργανισμός ως ισχυρότερο ενεργειακό σύστημα, αντλεί την ενέργειά του από το χαμηλότερο ενεργειακό επίπεδο: το ΟΡΓΟΝΟΜΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τον οργανισμό ως σύνολο, αλλά και για τον πυρήνα κάθε ζωντανού κυττάρου που αντλεί ενέργεια από το πρωτόπλασμα που το περιβάλλει κι έχει χαμηλότερο ενεργειακό επίπεδο.

Διάγραμμα του ΟΡΓΟΝΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ των ζωντανών σωμάτων

2. Κάθε τύπος ή είδος οργανισμού έχει το ειδικό του ενεργειακό επίπεδο, μια ειδική «Οργονοτική Ικανότητα». Διαφορετικά, ο ζωντανός οργανισμός δεν θα έπαυε να συσσωρεύει ενέργεια και θα έσκαγε ή θα μεγάλωνε απεριόριστα.

3. Κάθε πλεόνασμα ενέργειας εκφορτίζεται σύμφωνα με την αρχή του μηχανικού δυναμικού (από το υψηλότερο επίπεδο στο χαμηλότερο) με μια κίνηση μηχανική, οργαστικές συσπάσεις, ακτινοβολία θερμότητας, κλπ.

4. Υπάρχει συνεπώς ένας οργονοενεργειακός μεταβολισμός, μια συνεχής ανταλλαγή ενέργειας μέσα στη συνεκτική μονάδα που λέγεται οργανισμός. Ας συνοψίσουμε τις κύριες λειτουργίες του: διατήρηση ενός ορισμένου επίπεδου ικανότητας με την φόρτιση από τον περιβάλλοντα οργονικό ωκεανό κι από τις τροφές και με την εκφόρτιση ενέργειας στον περιβάλλοντα ενεργειακό ωκεανό. Όσο πιο χαμηλό είναι το επίπεδο «Οργονοτικής Ικανότητας» τόσο πιο χαμηλή είναι η ικανότητα φόρτισης, όπως στην περίπτωση της βιοπαθητικής συρρίκνωσης.

Ο οργανισμός που πεθαίνει, χάνει σιγά-σιγά την ικανότητά του για φόρτιση, για την διατήρηση του επίπεδου λειτουργίας. Το επίπεδο ικανότητας μειώνεται ώσπου φτάνει στο επίπεδο του περιβάλλοντος οργονικού ωκεανού. Στη διαδικασία της αποσύνθεσης μετά το θάνατο, γίνεται το αντίθετο απ’ ό,τι γινόταν στη διάρκεια της αρχικής ανάπτυξης του οργανισμού. Οι ιστοί της ύλης χάνουν τη συνοχή τους λόγω της απώλειας οργονικής ενέργειας. Καταρρέουν και τελικάαποσυντίθενται σε βιόντα και στη συνέχεια σε βακτηρίδια σήψης (βάκιλος proteus, κλπ)

Το κύριο χαρακτηριστικό της οργονικής ενέργειας είναι η κίνηση κι ο μεταβολισμός.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ., σοβαρής ανοργονίας, μπορεί να παρουσιαστεί ένα σταμάτημα (καθόλου κίνηση και μεταβολισμός) της οργονοενεργειακής κίνησης. Ένα τέτοιο σταμάτημα καταλήγει αναπόφευκτα σε μείωση του επιπέδου ικανότητας και στην τελική αποσύνθεση της οργονι­κής μονάδας που λέγεται οργανισμός, όπως στην περίπτωση του θανάτου. Μου έχουν πει ότι αποσύνθεση οφειλόμενη στην απουσία οργονικού μεταβολισμού συμβαίνει και στα ξύλινα οικήματα που έχουν μείνει ακατοίκητα για πολύ καιρό. Αν μπορούσαμε να βρούμε γιατί το επίπεδο ικανότητας των οργονικών συστημάτων μειώνεται ύστερα από μια ορισμένη περίοδο λειτουργίας («γέρασμα») θα καταφέρναμε να προσεγγίσουμε πρακτικά το πρόβλημα του πώς να παρατείνουμε την ζωή.

Η ΟΡΓΟΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΠΑΝΤΟΥ» ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ.

Το συνεχές αυτό ποικίλει από μέρος σε μέρος ανάλογα με την «πυκνότητα» και την «συγκέντρωσή» του. Χρησιμοποιούμε ακόμα αυτούς τους μηχανικούς όρους που δανειστήκαμε από την φυσική της ύλης, παρ’ όλο που η φύση της οργονικής ενέργειας δεν είναι υλική. Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε αυτούς τους όρους με άλλους πιο κατάλληλους για να περιγράφουν τις λειτουργίες της οργονικής ενέργειας. Η οργόνη διεισδύει σε όλο το διάστημα, ακόμα και σ’ αυτό που κατέχεται από στερεά σώματα.

Διεισδύει το ίδιο σ’ ένα τσιμεντένιο τοίχο όπως και σ’ ένα χαλύβδινο. Η διαφορά βρίσκεται στην ταχύτητα της διείσδυσης. Το τσιμέντο απορροφά κι εκφορτίζει πολύ αργά την οργονική ενέργεια, ο χάλυβας έλκει την οργονική ενέργεια δυνατά και γρήγορα αλλά το ίδιο γρήγορα την αντανακλά, ενώ το μέταλλο δεν φαίνεται να μπορεί να κατακρατήσει την οργονική ενέργεια. Το γεγονός αυτό ίσως να έχει κάποια σχέση με την ταχεία ροή ενέργειας στα μεταλλικά καλώδια.

ΚΙΝΗΣΗ

Οι φυσικές λειτουργίες που η οργονική φυσική περιέλαβε στον όρο «οργονική ενέργεια» είναι παντού και πάντοτε σε κίνηση ή για να το πούμε αλλιώς, κινούμενες. Μέχρι σήμερα, στάθηκε αδύνατο να επιβεβαιώσουμε κάποια οργονοτική κατάσταση που, αναφορικά με ένα άλλο συγκεκριμένο σύστημα, να μπορεί να χαρακτηριστεί «ακίνητη» ή «αμετάβλητη». Ένας βράχος, που αποτελεί μια ορισμένη υλική παραλλαγή της κοσμικής οργονικής ενέργειας, μπορεί να χαρακτηριστεί «ακίνητος» σε σχέση με έναν άλλο βράχο δίπλα του· η οργονική ενέργεια, όμως, που η ύπαρξή της μέσα στο βράχο μπορεί να αποδειχτεί, δεν είναι ποτέ ακίνητη σε σχέση μ’ αυτό το σύστημα αναφοράς.

Μπορεί άραγε ο βασικός «νόμος της διατήρησης της ενέργειας» να συμβιβαστεί με την ύπαρξη ενός οργονομικού δυναμικού; Είναι πολύ πιθανό. Μια πρώτη απόπειρα προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η παρακάτω υπόθεση: τη στιγμή που ορισμένες οργονικές μονάδες σχηματίζονται μέσα στον οργονικό ωκεανό με την συγκέντρωση, άλλες τερματίζουν την μονήρη ύπαρξή τους με τον ενεργειακό διασκορπισμό τους μέσα σ’ αυτό τον ωκεανό. Έτσι, η ενέργεια που χάνεται από την εκφόρτιση ή τον «θάνατο» ορισμένων οργονικών μονάδων ξαναμαζεύεται και συγκεντρώνεται σε άλλες μονάδες. Μ’ αυτό τον τρόπο, η «ολίσθηση του σύμπαντος» σε τυχαίες λειτουργίες εξουδετερώνεται από την γένεση νέων υψηλών ενεργειακών δυναμικών που οφείλονται στην αντίστροφη συγκέντρωση («δημιουργία»). Έτσι, το Οργονομικό Αντίστροφο Δυναμικό αχρηστεύει την εντροπία.

Η οργονική ενέργεια είναι κατά βάση δυναμική κι ευμετάβλητη

Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και για κάθε είδους ενέργεια, αφού η ενέργεια είναι μια λειτουργία της κίνησης κι αντίστροφα. Η κλασική φυσική, όμως, μιλάει για μια «δυναμική ενέργεια», όπως π.χ. στην περίπτωση του νερού που περιέχεται σε μια υψηλά τοποθετημένη δεξαμενή. Στην οργονική ενέργεια δεν θα βρούμε τίποτα παρόμοιο– ποτέ δε βρίσκεται σε κατάσταση που να μπορούμε να την πούμε στατική ή ακίνητη, εκτός όταν πρόκειται για την στερεή υλική της μορφή. Αυτός ακριβώς ο δυναμικός χαρακτήρας της οργονικής ενέργειας αποτελεί την βάση του λειτουργισμού όλων των γνωστών οργονικών φαινομένων, πράγμα που ισχύει ακόμη και για μηχανικές εκδηλώσεις τέτοιες όπως τα ημιτονοειδή κύματα ή την ελεύθερη πτώση. Επομένως, η κίνηση, η δυναμική, ο φουνξιοναλισμός, η μεταβλητότητα, συνιστούν ειδικές, δηλαδή, αναπόσπαστες ιδιότητες της κοσμικής οργονικής ενέργειας.

Μέσα στα πλαίσια αυτής της κινητικότητας μπορούμε με την παρατήρηση και το πείραμα, να διακρίνουμε πολλά και διαφορετικά είδη κίνησης:

α) Κυματοειδείς Κινήσεις.

Κυματοειδείς και ρυθμικές κινήσεις μπορούμε να παρατηρήσουμε καθαρά στον ουρανό και στις ομαλές υδάτινες επιφάνειες των ορεινών λιμνών. Μα κι αυτή η κινητικότητα δεν είναι ομοιόμορφη αλλά ποικίλλει συνεχώς. Δε θα βρούμε ούτε δυο σημεία της επιφάνειας της λίμνης που να έχουν την ίδια κίνηση την ίδια στιγμή. Επίσης, σε διάφορα χρονικά διαστήματα, η κυματοειδής κίνηση παρουσιάζει διαφορετικούς ρυθμούς -οι κυμάνσεις καλύπτουν ολοένα διαφορετικές περιοχές. Άδικα θα ψάξουμε για κάποια μηχανικά ομοιόμορφη, στατική κίνηση ή κατάσταση. Τίποτα μέσα στο χώρο των πρωταρχικών οργονοτικών λειτουργιών δεν μοιάζει με μηχανική επανάληψη. Φαίνεται σαν να μην υπάρχει κανένας άλλος νόμος, εκτός από το ΜΟΝΑΔΙΚΟ νόμο της παλμικής κίνησης.

β) Παλμική Κίνηση.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΜΑΤΟΕΙΔΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΤΑΓΟΥΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΜΙΚΕΣ.

Πρέπει να διακρίνουμε την κυματοειδή μορφή της οργονικής κίνησης, από την παλμική. Η παλμική κίνηση διαφέρει από την κυματοειδή:

1) Η παλμική κίνηση συνίσταται από εναλλασσόμενες κινήσεις διαστολής και συστολής, ενώ η κυματοειδής κίνηση είναι μια σταθερή διαδοχή κυματικών κορυφωμάτων και βυθισμάτων.

2) Στην περίπτωση της παλμικής κίνησης, το μέσο, δηλ. το νερό της λίμνης, μοιάζει να κινείται από κάποιο κέντρο μπρος-πίσω προς κάθε κατεύθυνση, ενώ στην περίπτωση της κυματοειδούς κίνησης το νερό ταλαντεύεται πάνω-κάτω διαγράφοντας έτσι τα κορυφώματα και τα βυθίσματα των διαδοχικών κυμάτων που διατρέχουν την επιφάνεια του νερού·

3) Η παλμική κίνηση πάνω στην επιφάνεια της λίμνης μετακινείται αργά από δυσμάς προς ανατολάς ή δεν μετακινείται καθόλου, ενώ τα κύματα κινούνται πολύ πιο γρήγορα προς την ίδια κατεύθυνση·

4) Η παλμική κίνηση είναι μια ουσιωδώς ασυνεχής διαδικασία, ενώ η κυματοειδής κίνηση είναι συνεχής·

5) Η παλμική κίνηση είναι μια λειτουργία που εκδηλώνεται σε τρεις διαστάσεις του χώρου, όπως στην περίπτωση της σφαιρικής διάδοσης των ραδιοσημάτων. Τα κύματα, από την άλλη μεριά, αν εξεταστούν μεμονωμένα, είναι λειτουργίες δύο διαστάσεων που ορίζονται μόνο από το μήκος κύματος και την συχνότητα.

Αν παρακολουθήσουμε την πορεία ενός κυματικού κορυφώματος ή βυθίσματος, θα παρατηρήσουμε μια συνεχή γραμμή. Αν παρακολουθήσουμε, όμως, τις θέσεις μέγιστης διαστολής και συστολής της παλμικής λειτουργίας, θα δούμε σημεία και όχι γραμμή. Παρατηρώντας την κίνηση της ατμοσφαιρικής οργόνης στις κορυφές των βουνών, μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά παλμούς και κύματα. Τα παλμικά επάρματα υπερθέτονται στην πορεία των κυμάτων με τον τρόπο που δείχνει το σχήμα:

Η βασική αυτή διαφορά μεταξύ παλμού και κύματος τράβηξε για πρώτη φορά την προσοχή μου το 1935, όταν μέτρησα και φωτογράφησα την βιοενέργεια στην επιφάνεια του δέρματος. Μόνο το 1948 κατάλαβα την εσωτερική λειτουργική αμοιβαία σχέση μεταξύ παλμών και κυμάτων στο οργονοτικό σύστημα. Κι αυτό το κατόρθωσα χρησιμοποιώντας τους οργονοτικούς παλμούς για να θέσω σε περιστροφική κίνηση ένα κινητήρα τύπου ρότορ. Σύμφωνα με τις πρώτες μου παρατηρήσεις, οι παλμοί υπερθέτονταν στην κυματοειδή κίνηση της οργονικής ενέργειας του οργανισμού όπως οι κορυφές των βουνών σε μια οροσειρά:

Ενώ στο μηχανισμό ενός ραδιοπομπού τα παλμικά σήματα μετασχηματίζονται, σύμφωνα με την θεωρία, τα συγχρονισμένα κύματα, οι καρδιακοί παλμοί δεν είναι συγχρονισμένοι με τον ρυθμό των οργονικών κυμάτων. Οι παλμοί είναι κανονικά κατανεμημένοι ενώ τα κύματα βρίσκονται σε μια κατάσταση συνεχούς μεταβολής. Αυτό ισχύει τόσο για τον ζωντανό οργανι­σμό, όπως δείχνει το παραπάνω σχήμα, όσο και για την κίνηση της ατμοσφαιρικής οργόνης.

Από εδώ και πέρα θα χρησιμοποιούμε το σύμβολο Ρ για τους παλμούς και το σύμβολο Wv για τα κύματα. Αυτές οι εντελώς ξεχωριστές λειτουργίες της μιας και μοναδικής λειτουργίας της ΠΑΛΜΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ (Ρ) θα μελετηθούν αργότερα πιο διεξοδικά σε ορισμένες οργονομετρικές λειτουργίες. Εκφράζουν μια πολύ σημαντική σχέση ανάμεσα στις ασυνεχείς (Ρ) και συνεχείς (Wv) λειτουργίες της φύσης. Θα εξετάσουμε με ποιο τρόπο και σε ποιο βαθμό αυτές οι λειτουργίες σχετίζονται με τα κβάντα του Πλανκ (ασυνεχές) και την κλασική κυματική μηχανική (συνεχές).

Σαν προκαταρκτικό μέτρο, μπορούμε να συνδυάσουμε λειτουργικά το Ρ, το W και το Ρ ως εξής:

Η παλμική κίνηση, λοιπόν, συνιστά την κοινή λειτουργική αρχή των παλμών και των κυμάτων, των δυο αυτών διαφορετικών λειτουργιών της παλμικής κίνησης. Για να εξαγάγουμε τον ενεργειακό τύπο της οργονοτικής πρωταρχικής παλμικής κίνησης από τις αντίστοιχες κοσμικές λειτουργίες πρέπει να επεξεργαστούμε ορισμένες λειτουργικές απαγωγές.

γ) Η από δυσμάς προς ανατολάς κίνηση του ατμοσφαιρικού οργονικού θύλακα.

Η από δυσμάς προς ανατολάς κίνηση της ατμοσφαιρικής, οργονικής ενέργειας έχει μεγάλη σημασία, ανεξάρτητα από τις ειδικές παραλλαγές που παρουσιάζουν η κυματική κίνηση και οι παλμοί. Συμφωνεί με την κατεύθυνση περιστροφής της γήινης σφαίρας· συμφωνεί επίσης και με την γενική κατεύθυνση περιστροφής του πλανητι­κού συστήματος. Μια αναστροφή αυτής της γενικής κατεύθυν­σης στην επιφάνεια της γης παρατηρούμε μόνο πριν από καταιγίδες ή καταρρακτώδεις βροχές που εκδηλώνονται δυτικά του παρατηρητή. Το διάγραμμα που ακολουθεί απεικονίζει την αναστροφή της κατεύθυνσης στην κίνηση του οργονοενεργειακού θύλακα.

Η αναστροφή αυτή μπορεί να εξηγηθεί, δίχως την παραμικρή αντίφαση, από την έλξη που ασκεί η εξαιρετικά συμπυκνωμένη οργόνη των νεφών προς ΔΥΣΜΑΣ, στο σημείο Κ της ελεύθερα κινούμενης οργονικής ενέργειας. (Δυτικά των νεφών δεν θα προκύψει καμιά αναστροφή επειδή η έλξη θα δράσει προς την ίδια κατεύθυνση της γενικής κίνησης του οργονικού θύλακα). Δεν μπορούμε να πούμε κατηγορηματικά αν ο ισχυρός δυτικός άνεμος που συχνά παρουσιάζεται μετά την διάλυση των νεφών στον ουρανό, δηλαδή μετά την αποκατάσταση της από δυσμάς προς ανατολάς κατεύθυνσης της οργονικής κίνησης, είναι συνέπεια της συμπλήρωσης του κενού («») που δημιουργήθηκε εξ αιτίας της αναστροφής στο σημείο Κ.

ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ (ΑΥΤΟΓΕΝΗΣ ΦΩΤΑΥΓΕΙΑ)

Για να παρατηρήσουμε τα οργονοενεργειακά φαινόμενα μέσα στο σκοτάδι, χρειαζόμαστε έναν θάλαμο τουλάχιστο 6 τετραγωνικών ποδιών, απόλυτα συσκοτισμένο και επενδυμένο εσωτερικά με μεταλλικά φύλλα. Ύστερα από 15-30 λεπτά προσαρμογής, ο θάλαμος φαίνεται γκριζογάλαζος κι όχι μαύρος. Διακρίνουμε καθαρά ομιχλώδεις σχηματισμούς που κινούνται αργά· όσο περισσότερο καθόμαστε μέσα στο σκοτεινό μεταλλικό θάλαμο τόσο πιο ευδιάκριτα γίνονται τα φωτεινά φαινόμενα. Ύστερα από λίγο εμφανίζονται έντονα φωτεινά σημεία χρώματος ιώδους-μπλε.

Αργότερα, όταν ο οργανισμός έχει διεγείρει αρκετά την οργονική ενέργεια του θαλάμου, οι ομιχλώδεις σχηματισμοί «συμπυκνώνονται» γρήγορες λευκοκίτρινες ακτίνες φωτός που μοιάζουν με αστραπή «Strichstrahlen» διασχίζουν τον θάλαμο προς κάθε κατεύθυνση. Μπορούμε να μεγεθύνουμε αυτές τις λευκωπές ακτίνες παρατηρώντας τις πάνω σε μια αδιαφανή, πλαστική οθόνη μέσα από έναν μεγεθυντικό φακό (4χ-6χ). Για μια πιο λεπτομερή περιγραφή των φαινομένων του σκοτεινού θαλάμου, παραπέμπω τον αναγνώστη στο κεφάλαιο IV του βιβλίου μου “Η Ανακάλυψη της Οργόνης, τόμ. II, Η Βιοπάθεια του Καρκίνου. (αγοράστε το βιβλίο στο τέλος του άρθρου)

ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΜΟΡΦΗΣ

Το 1939, όταν για πρώτη φορά ανακάλυψα και παρατήρησα την οργονική φωταύγεια μέσα στο σκοτεινό θάλαμο, πίστευα πως η οργονική ενέργεια αποτελείται από τρεις ξεχωριστές μορφές: γκριζογάλαζοι ομιχλώδεις σχηματισμοί, σκούρες ιώδεις-μπλε φωτεινές κηλίδες και λευκωπές, αστραπιαίες ακτίνες. Αργότερα βρέθηκε ότι αυτές οι μορφές δεν ήταν τρεις ξεχωριστοί τύποι οργονικής ενέργειας αλλά τρεις μορφές μιας και της αυτής ενέργειας κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Η οργονική ενέργεια περνάει από την ομιχλώδη στην ακτινική κατάσταση όταν διεγείρεται ή ερεθίζεται. Τέτοια διέγερση μπορεί να προκληθεί από:

α) Μεταλλικές ουσίες: Το μέταλλο δεν κατακρατεί, ούτε απορροφά οργονική ενέργεια, αλλά την αντανακλά αμέσως αποτελώντας έτσι ένα «εμπόδιο» -αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα τέτοιο μηχανιστικό όρο για το χώρο των οργονικών λειτουργιών, δηλαδή, των λειτουργιών του αιθέρα·

β) Ζωντανούς οργανισμούς μέσα στον επενδυμένο με μέταλλο θάλαμο: Η οργονική ενέργεια του οργανισμού διεγείρει την ατμοσφαιρική οργονική ενέργεια και αντίστροφα.

γ) Δράση ενός ηλεκτρομαγνητικού ασυνεχούς πεδίου: Ένα σύστημα επαγωγικών πηνίων επιταχύνει σημαντικά -20 λεπτά αντί μιας ή δυο ωρών όπως συνήθως- τηΝ μεταβολή του σχηματισμού από ομιχλώδη σε ακτινικό.

Κάθε κατάσταση και μορφή είναι κινητική, δυναμική, με διαφορετική ταχύτητα και ποτέ στατική ή μηχανική.

ΦΩΤΑΥΓΕΙΑ

Η ορατότητα της οργονικής ενέργειας μέσα στο σκοτεινό θάλαμο οφείλεται προφανώς στη λειτουργία της φωταύγειας. Η οργονική ενέργεια «εκπέμπει» ή «κάνει να εμφανίζεται φως»· και για να το πούμε διαφορετικά, λειτουργεί με τρόπο που η όρασή μας να αντιλαμβάνεται φως, δηλαδή,φωταυγάζει. Αυτή η οργονοτική φωταύγεια, με όποιες συνθήκες και αν παρουσιάζεται, είναι συνήθως χρώματος γκρι-μπλε, πράσινου-μπλε ή ιώδους-μπλε. Αυτό την κάνει να ξεχωρίζει από άλλους τύπους φωταύγειας, όπως π.χ. των αερίων, η φωταύγεια του νέου είναι κόκκινη, του αργού λευκή και του ήλιου πράσινη. Η οργονοτική φωταύγεια στο κενό είναι χαρακτηριστικά ιώδης – μπλε και αντιδρά στο έγχρωμο φιλμ με μπλε χρώση.

Η φωταύγεια είναι ισχυρότερη όταν υπάρχει μια διεγερτική επαφή ανάμεσα σε δυο οργονοενεργειακά πεδία ή ανάμεσα σε ένα οργονοενεργειακό και ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.

Η οργονοτική φωταύγεια είναι «ψυχρή» δεν αναπτύσσει θερμότητα όπως συμβαίνει π.χ. κατά τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος μέσα από ένα λεπτό καλώδιο ή κατά τη χημική καύση. Παραδείγματα τέτοιας «ψυχρής» φωταύγειας των οργονοενεργειακών λειτουργιών αποτελούν διάφορα ατμοσφαιρικά φαινόμενα: οι διάχυτες αστραπές σε μεγάλες περιοχές του ουρανού, το κυματοειδές βόρειο σέλας, το γαλαζωπό φως των διοσκούρων, η γαλαζωπή φωταύγεια του ξύλου που έχει αποσυντεθεί σε βιόντα.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε μικροσκοπικά την οργονική φωταύγεια των ζωντανών κυττάρων και της βιοντικής ύλης με τη βοήθεια του έντονα διαθλώμενου φωτός. Τα εξαιρετικά φορτισμένα βιόντα χώματος και τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρουσιάζουν μια έντονα φωτεινή στεφάνη γύρω από τη μεμβράνη. Όταν τα κύτταρα αυτά εξασθενούν και χάνουν το οργονικό φορτίο τους, η στεφάνη αυτή, ή το ενεργειακό πεδίο εξαφανίζεται.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ

Αντίθετα με την οργονοτική φωταύγεια που είναι «ψυχρή», άλλες λειτουργίες της οργονικής ενέργειας συνοδεύονται από μια λιγότερο ή περισσότερο χαρακτηριστική άνοδο θερμοκρα­σίας. Το επίπεδο θερμότητας των ζωντανών οργανισμών είναι συνήθως υψηλότερο από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος αέρα και η θερμοκρασία της γήινης ατμόσφαιρας είναι πάντα υψηλότερη από την πολύ χαμηλή θερμοκρασία του περιβάλλοντος διαστήματος. Μέσα στον οργονικό συσσωρευτή, διατηρείται μια συνεχής θερμοκρασιακή διαφορά (Το-Τ) ανάμεσα στον αέρα που βρίσκεται ακριβώς επάνω από το συσσωρευτή και τον αέρα που τον περιβάλλει. Η διαφορά αυτή ποικίλει, κατά μέσο όρο από 0,3° έως 1,5° Κελσίου σε κλειστό χώρο· στο ύπαιθρο φτάνει συχνά σε πολύ υψηλές τιμές, 15° έως 20° Κελσίου στον ήλιο. Αυτή η θερμοκρασιακή διαφορά οφείλεται προφανώς στη θερμότητα που αναπτύσσεται με την ανάκλαση ή ανάσχεση της οργονοενεργειακής κίνησης από τα μεταλλικά τοιχώματα. Η αφαίρεση των εσωτερικών μεταλλικών τοιχωμάτων σχεδόν μηδενίζει την διαφορά.

Σύμφωνα με την ισχύουσα οργονοφυσική υπόθεση, η συνεχής διαφορά Το-Τ είναι μια εκδήλωση της συγκέντρωσης οργονικής ενέργειας στο οργονοτικό σύστημα, είτε αυτό είναι ζωντανός οργανισμός, είτε πλανήτης ή οργονικός συσσωρευτής. Αποδείχνει το «οργονομικό δυναμικό» από το κατώτερο μέχρι και το ανώτερο επίπεδό του κι αντικρούει την γενική κι απεριόριστη ισχύ του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής. Εκτός από την διαδικασία διάχυσης ενέργειας με την μορφή θερμότητας, υπάρχει και η αντίστροφη διαδικασία συγκέντρω­σης ενέργειας.

«ΣΤΑΤΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ»

Ο «στατικός ηλεκτρισμός» είναι μια ειδική λειτουργία της ατμοσφαιρικής οργονικής ενέργειας. Κατά παράδοξο τρόπο, η θεωρία του ηλεκτρισμού υποθέτει ότι η ατμόσφαιρα είναι ταυτόχρονα ελεύθερη από ηλεκτρικά και γεμάτη από στατικά φορτία, παρ’ όλο που ο όρος «στατικά» εδώ αναφέρεται σε ηλεκτρικά φαινόμενα. Οι διάχυτες αστραπές και οι αστραπές της καταιγίδας παραμένουν ανεξήγητες. Η οργονομία αποδείχνει τα ατμοσφαιρικά φορτία με την αυθόρμητη ηλεκτροσκοπική εκφόρτιση, την λεγόμενη φυσική διαρροή της κλασικής φυσικής. Η εκφόρτιση αυτή είναι πιο γρήγορη όταν η οργονοτική ατμόσφαιρα είναι λιγότερο πυκνή, και πιο αργή όταν είναι πολύ πυκνή. Είναι πιο αργή το μεσημέρι από ό,τι νωρίς το πρωί ή το βράδυ. Το γεγονός αυτό αντικρούει την θεωρία του ιονισμού (βλ. κάτω Η Ανακάλυψη της Οργόνης, τόμ. II, Η Βιοπάθεια του Καρκίνου).

Η «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ» ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Η διπλή ή τριπλή συγκέντρωση της οργονικής ενέργειας στην ατμόσφαιρα είναι απαραίτητη για πολλές οργονομικές διαδικασίες και πειράματα. Ορισμένα πειράματα, όπως π.χ. η φόρτιση σε συνθήκες κενού, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν με την φυσική ατμοσφαιρική συγκέντρωση. Η αναγκαία συγκέντρωση κατορθώνεται με την χρησιμοποίηση, στο κτίριο όπου γίνονται τα πειράματα, ενός «οργονικού θαλάμου» ή οργονικών συσσωρευτών.

Ο οργονικός συσσωρευτής μπορεί να συγκεντρώνει την ατμοσφαιρική οργονική ενέργεια χάρη στηδιάταξη των επιστρώσεών του, που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα (μέχρι και είκοσι) στρώματα, κατασκευασμένα εξωτερικά από μη-μεταλλικό υλικό και εσωτερικά από λαμαρίνα ή ατσαλόσυρμα.

Η διάταξη αυτή επηρεάζει την ατμοσφαιρική οργόνη με τέτοιο τρόπο που η κίνησή της προς τον κλειστό χώρο είναι μεγαλύτερη παρά προς το εξωτερικό. Δημιουργείται έτσι και διατηρείται συνέχεια ένα «οργονομικό δυναμικό» από το χαμη­λότερο εξωτερικό επίπεδο προς το υψηλότερο εσωτερικό. Το οργονομικό δυναμικό μπορεί να αποδειχτεί με την πιο αργή εκφόρτιση των ηλεκτροσκοπίων στο εσωτερικό και με την συνεχή θερμοκρασιακή διαφορά πάνω από το ανώτερο μεταλλικό έλασμα (Το-Τ). Η συγκεντρωμένη οργονική ενέργεια έχει πολλές ευεργετικές επιδράσεις στους ζωντανούς οργανισμούς, τις οποίες προσπάθησα να περιγράψω στο βιβλίο μου “Η Βιοπάθεια του Καρκίνου”.


Η ΟΡΓΟΝΟΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ

Αντίθετά με τους υγιείς οργανισμούς, οι ανθρώπινοι οργανισμοί που έχουν χαμηλή οργονοτική ικανότητα ή έντονη θωράκιση δεν αντιλαμβάνονται εύκολα τα οργονοενεργειακά, φαινόμενα. Οι καρκινοπαθείς που υποφέρουν από τη συρρικνωτική βιοπάθεια δεν αισθάνονται την οργόνη του συσσωρευτή παρά μόνο ύστερα από μέρες ή και εβδομάδες (αφού, δηλαδή, φορτισθούν αρκετά).

Επίσης, οι άνθρωποι που έχουν χαμηλή οργονοτική ικανότητα έχουν εξασθενημένη οργονοτική αντίληψη. Τέτοιοι πειραματιστές, π.χ. δεν θα μπορέσουν ποτέ να προκαλέσουν φωταύγεια μέσα σ’ ένα σωλήνα αερίου. Δύσκολα θα διακρίνουν τα φωτεινά φαινόμενα μέσα στο σκοτάδι και δεν θα είναι σίγουροι για τις αισθήσεις θερμότητας και κνησμού που τόσο εύκολα αντιλαμβάνεται ένας καλά φορτισμένος οργανισμός.

Η βιοσωματική δομή του παρατηρητή έχει, συνεπώς, εξαιρετική σημασία για το οργονομικό έργο. Τα άτομα που έχουν σοβαρή θωράκιση εύκολα νιώθουν άγχος μέσα στον σκοτεινό θάλαμο μόλις αντιληφθούν την φωταύγεια. Μερικές φορές πανικοβάλλονται. Προσπαθούν να παρερμηνεύσουν τα φαινόμενα με φράσεις κενές: «Δεν είναι παρά υποκειμενικό», «Είναι υποβολή», κι άλλα παρόμοια.

Η δομή του παρατηρητή είναι σημαντική, επειδή αυτό που αντιδρά στα εξωτερικά οργονικά φαινόμενα είναι η οργονική ενέργεια των αισθητήριων οργάνων του οργανισμού.

Η εμπλοκή της δομής του παρατηρητή στην αξιολόγηση των φυσικών φαινομένων είναι ένα πολύ σημαντικό και αποφασιστικό βήμα προς την ολοκλήρωση του υποκειμενικού και του αντικειμενικού, του ψυχικού και του σωματικού. Αυτό που οδήγησε τους μηχανιστές επιστήμονες στο αδιέξοδο όπου βρίσκεται σήμερα η θεωρητική φυσική, είναι κυρίως η άγνοια της βιοσωματικής λειτουργίας και της ψυχολογίας του βάθους αναφορικά με τον παρατηρητή.

Αυτοί οι επιστήμονες, που κατά τα άλλα έχουν επιδείξει μια εξαίρετη κριτική σκέψη, παραμένουν ακόμα προσκολλημένοι στην παλιά και ξεπερασμένη ψυχολογική σκέψη. Επιμένουν σε μια «συνείδηση» που δεν έχει καμιά βάση στον οργανισμό, καμιά ρίζα στις βιοσωματικές διαδικασίες. Δεν έχουν αντιληφθεί την μεγάλη πρόοδο που έγινε στις αρχές αυτού του αιώνα (20ου) όσον αφορά τον συσχετισμό των λειτουργιών της αντίληψης με τις λειτουργίες των συγκινήσεων, και το συσχετισμό των συγκινήσεων με τις βιοενεργειακές, δηλαδή τις πραγματικά σωματικές διαδικασίες του οργανισμού που παρατηρεί και σκέφτεται.

Η επιστημονική έρευνα της φύσης είναι μια δραστηριότητα που στηρίζεται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στον παρατηρητή και την φύση, ή με άλλα λόγια, ανάμεσα στις οργονοτικές λειτουργίες μέσα και έξω από τον παρατηρητή. Η χαρακτηροδομή και οι αισθήσεις του παρατηρητή είναι σημαντικά, αν όχι αποφασιστικά εργαλεία της φυσικής έρευνας. Δεν αμφιβάλλουμε καθόλου ότι η φυσιολογική δομή ενός χειρουργού παίζει αποφασιστικό ρόλο στην εγχείρηση που κάνει ή ότι η αίσθηση ισορροπίας και η γρηγοράδα είναι αποφασιστικής σημασίας για ένα αεροπόρο. Στην έρευνα της φύσης, όμως, η αρχή αυτή έχει παραμεληθεί και παρερμηνευθεί.

Φοβάμαι πως εκείνο που εμπόδισε τον κλασικό ερευνητή να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη φύση που παρατηρεί (βιοψυχικό) και την φύση που παρατηρείται (βιοσωματικό), είναι οι συγκινησιακές και ειδικό­τερα οι βιοσεξουαλικές λειτουργίες.

Και στον χώρο της μη-ζωντανής φύσης, ο οργονομικός ερευνητής προσανατολίζεται με τον καλύτερο τρόπο όταν μένει πιστός σ’ αυτά που έμαθε από τον χώρο της ζωντανής φύσης για την ένταση των αισθήσεων των οργάνων, για την λειτουργία της οργαστικής σύσπασης, για τα ενδοπτικά φαινόμενα, για τις αντιδράσεις του βιοσωματικού πεδίου πέρα από την επιφάνεια του δέρματος του οργανισμού. Η απρόσκοπτη οργονοτική λειτουργία του παρατηρητή και του πειραματιστή είναι, συνεπώς, μια προϋπόθεση πρωταρχικής σημασίας για την οργονομική έρευνα της φύσης.

Είναι κρίμα που ο κλασικός φυσικός δεν μπορεί να κατανοήσει την βιοενεργειακή λειτουργία του παρατη­ρητή, αλλά παραμένει δέσμιος της φαινομενολογικής ψυχολο­γίας που ίσχυε πριν από πενήντα χρόνια, στην οποία η «συνείδηση» και ο «νους» πλανώνται εδώ κι εκεί μέσα στο «κενό διάστημα», έννοιες αβάσιμες, ασύνδετες και ακατανόητες.

Θα ήθελα να συνοψίσω τις λειτουργίες που αποδόθηκαν στον αιθέρα, από όλους τους ερευνητές που προσπάθησαν να περιγράψουν το γενικό υπόστρωμα όλων των γνωστών φυσικών φαινομένων. Με έκπληξη θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότερες από αυτές τις λειτουργίες, που ουδέποτε παρατηρήθηκαν άμεσα, συμπίπτουν με πολλές λειτουργίες της κοσμικής οργονικής ενέργειας οι οποίες έχουν παρατηρηθεί άμεσα και αναπαραχθεί πειραματικά. Το βιοψυχιατρικό πρόβλημα που προκαλεί την έκπληξή μας είναι το εξής:

Οι παρατηρητές της φύσης περιέγραψαν σωστά την πρωταρχική κοσμική ενέργεια σε ό,τι αφορά τις κύριες λειτουργίες της. Δε μπόρεσαν όμως να έρθουν σε επαφή μ’ αυτές τις λειτουργίες παρά μόνο απαγωγικά· η άμεση παρατήρηση και ο πειραματισμός ήταν γι’ αυτούς πράγματα απρόσιτα. Είναι φανερό πως αυτό δεν οφείλεται στον αιθέρα αλλά στον παρατηρητή. Επομένως, το πρόβλημα είναιβιοψυχιατρικό. Αφορά κυρίως την βιοφυσική της αντίληψης, την ερμηνεία των αισθητηριακών εντυπώσεων και των αισθήσεων των οργάνων!

Όπως απέδειξε ξεκάθαρα η όλη εξέλιξη της οργονομίας, δεν υπάρχει παρά μια και μοναδική προσέγγιση στην φυσική μελέτη του αιθέρα: το οργονοτικό ρεύμα μέσα στον άνθρωπο ή, με άλλα λόγια, η «ροή του αιθέρα» μέσα στη μεμβρανική δομή του ανθρώπου. Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τώρα γιατί οι περισσότεροι μεγάλοι φυσικοί που ασχολήθηκαν με τα Κοσμικά προβλήματα και ειδικότερα μ’ αυτά του αιθέρα, όπως ο Νεύτων, προσηλώθηκαν τόσο πολύ στο πρόβλημα του Θεού.






Η ΒΙΟΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΗΣ (ΤΟΜΟΣ ΙΙ)

Με την “Βιοπάθεια του καρκίνου” ολοκληρώνεται το δίτομο έργο του Ράιχ, στο οποίο παρουσιάζεται η ανακάλυψη της οργόνης. Ο Ράιχ εγκαταλείπει τον χώρο της ψυχολογίας και μελετώντας στο μικροσκόπιο μονοκύτταρους οργανισμούς και νεκρή οργανική ύλη, διαπιστώνει ότι ο κανόνας έντασης-φόρτισης ισχύει για όλη την έμβια φύση.

Ανακαλύπτει ότι κατά την αποσύνθεση της νεκρής οργανικής ύλης δημιουργούνται κύστεις, οι οποίες αποτελούν μεταβατικό στάδιο μεταξύ έμβιου και άβιου, τις ονομάζει “βιόντα” και έκπληκτος παρατηρεί ότι από αυτές αναπτύσσονται πρωτόζωα, υπό συνθήκες αποστείρωσης, κάτι που θεωρείται αδύνατον από την εποχή του Παστέρ. Μελετώντας τα βιόντα, διαπιστώνει την ύπαρξη μιας βιολογικής ενέργειας και, αργότερα, ανακαλύπτει ότι η ενέργεια αυτή δεν περιορίζεται στα βιολογικά συστήματα, αλλά υπάρχει στην ατμόσφαιρα και σε ολόκληρο το σύμπαν. Την ενέργεια αυτή ονομάζει “οργόνη”.

Μελετώντας περαιτέρω τα βιόντα οδηγείται σε μια νέα, εντελώς διαφορετική προσέγγιση του ζητήματος της γένεσης των καρκινικών κυττάρων. Παρατηρεί ότι τα καρκινικά κύτταρα είναι, κατά βάση, πρωτόζωα και σχηματίζονται από την οργάνωση των βιόντων που δημιουργούνται στον οργανισμό, όταν οι ιστοί του αποσυντίθενται εξαιτίας της ενεργειακής καχεξίας του. Η κλινική του εμπειρία με αρκετούς καρκινοπαθείς αποκαλύπτει τη σταθερή ύπαρξη ψυχικών χαρακτηριστικών, που αναμφίβολα συνδέονται με την ασθένειά τους. Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει καταστολή της ερωτικής επιθυμίας, φόβος των σεξουαλικών αισθήσεων και παραίτηση από κάθε επιδίωξη ερωτικής ολοκλήρωσης. Οι ενεργειακά καχεκτικοί ιστοί αναδιοργανώνονται σε καρκινικά κύτταρα τα οποία με τη σειρά τους δημιουργούν τον όγκο. Επομένως, ο καρκινικός όγκος δεν είναι η νόσος, αλλά το σύμπτωμα μιας γενικότερης διαταραχής του βιοσυστήματος, που οφείλεται σε σοβαρή διαταραχή της σεξουαλικής οικονομίας του.

Από την όλη έρευνα προέκυψαν: το Τεστ Αίματος Ράιχ, με το οποίο διαπιστώνεται η συρρίκνωση του οργανισμού αρκετά πριν από την εμφάνιση του όγκου· οι πειραματικοί συσσωρευτές, με τους οποίους επιχειρείται η ενεργειακή φόρτιση του εξασθενημένου οργανισμού· και, τέλος, μια πρώτη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση του ζητήματος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα
Ι. Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΝΤΑΣΗΣ-ΦΟΡΤΙΣΗΣ
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ
Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΜΙΓΩΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ
II. ΟΙ ΚΥΣΤΕΙΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (ΒΙΟΝΤΑ) ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΖΩΩΝ
ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Η ΚΥΣΤΟΕΙΔΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΓΚΟΥΜΕΝΗΣ ΥΛΗΣ (ΒΙΟΝΤΑ ΡΑ)
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ “ΚΙΝΗΣΗΣ ΜΠΡΑΟΥΝ”
ΟΙ ΒΑΚΙΛΟΙ -Τ
Η εξέταση αίματος -Τ, 78
ΦΩΤΑΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΞΗ
Η γέφυρα ακτινοβολίας μεταξύ δυο οργονοτικών συστημάτων
ΣΥΝΤΗΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΔΙΕΙΣΔΥΣΗ
Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΖΩΩΝ
Το Πείραμα XX
Η φθοριοφωτομετρική απόδειξη της παρουσίας οργονικής ενέργειας στο βιόν ύδωρ χώματος
Η οργάνωση βιοντικής και πρωτοπλασματικής ύλης, από την περιεχόμενη στο βιόν ύδωρ οργονική ενέργεια
Παρατηρήσεις και πειραματικές δοκιμές για τον προσδιορισμό της βιολογικής φύσεως των οργονικών λεπιών
Στάδια ανάπτυξης πρωτόζωων σε αποστειρωμένο, απαλλαγμένο από σωματίδια, βιόν ύδωρ
Πειράματα ελέγχου
III. Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΑΤΟΠΑ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ “ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ ΤΟΥ ΑΕΡΑ”
ΟΙ ΒΙΟΝΤΙΚΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟΥΝΤΩΝ ΠΑΚΕΤΩΝ ΑΜΜΟΥ (SAPA)
Η ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
IV. Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ;
Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΕΜΟΣΒΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ (ΤΟ ΟΡΓΟΝΟΣΚΟΠΙΟ)
ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ
Ο ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΗΣ ΟΡΓΟΝΗΣ
Ο μηχανισμός συγκέντρωσης της ατμοσφαιρικής οργανικής ενέργειας
Θερμική μέτρηση της ατμοσφαιρικής οργανικής ενέργειας (θερμική οργονομετρία)
Μέτρηση της οργόνης στο ύπαιθρο
Η απόδειξη της οργονοτικής έλξης στο ενεργειακό πεδίο του συσσωρευτή οργόνης
Η χρήση του ηλεκτροσκοπίου για την απόδειξη και τη μέτρηση της οργονικής ενέργειας: Ηλεκτροσκοπική οργονομετρία
Ποσοτικός προσδιορισμός της οργόνης
Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΟΡΓΟΝΟΤΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΒΙΑΣ ΥΛΗΣ
Ταλάντωση εκκρεμούς εντός παλλόμενου πεδίου οργονικής ενέργειας μεταλλικής σφαίρας, Ο παλμός της ατμοσφαιρικής οργονικής ενέργειας
ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΟΤΙΚΗΣ ΦΩΤΑΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΕΤΡΗΤΗ ΠΕΔΙΟΥ ΟΡΓΟΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΜΙΑ ΚΙΝΗΤΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΟΡΓΟΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
V. Η ΒΙΟΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ
Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΙΟΠΑΘΕΙΩΝ
Η ΒΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΟΥΣ: ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ ΟΡΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Η μυϊκή θωράκιση
Τα αποτελέσματα της πειραματικής οργονοθεραπείας
Οργονοβιοφυσικές εξετάσεις αίματος
Η έναρξη της καρκινικής βιοπάθειας
Η χαρακτηρολογική έκφραση της βιοπάθειας συρρίκνωσης
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ
Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ, ΟΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΠΟΧΗ, ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΟΓΚΟΥΣ
VI. ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΚΥΤΤΑΡΟ
ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΥ
Ασυνήθιστες μορφές στον καρκινικό ιστό και στο αίμα των καρκινοπαθών
Αυτομόλυνση του οργανισμού οφειλόμενη στην αποσύνθεση των ιστών
Η σημασία της λειτουργίας του οργασμού για τον μεταβολισμό της οργονικής ενέργειας του κυττάρου: Η ασφυξία του πυρήνα στο προκαρκινικό κύτταρο
Ανάπτυξη πρωτοζώων σε εγχύματα χόρτου: το κλειδί για την κατανόηση του καρκίνου
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ: Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΟΝΗΣ ΤΩΝ ΙΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΘΑΝΑΤΙΑ ΣΗΨΗ
ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Τα πειράματα των βακίλων -Τ σε υγιή ποντίκια (1937-1939)
Στάδια ανάπτυξης του καρκινικού κυττάρου όπως παρατηρήθηκαν κατά τα πειράματα των ποντικιών – βακίλων -Τ (1937-1941)
Προς την κατανόηση της πειραματικής πρόκλησης καρκίνου σε ποντίκια με την εφαρμογή πίσσας
ΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΚΥΤΤΑΡΟ: ΤΟ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΜΙΑΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ
VII. ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
VIII. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΕ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ […]
ΙΧ. Η ΑΝΟΡΓΟΝΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ
Χ. Η ΒΙΟΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΩΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ

Χρονολογία Έκδοσης Φεβρουάριος 2018
Αριθμός σελίδων 578
Διαστάσεις 21×14
Μετάφραση ΣΤΑΘΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΒΟΥΛΑ
Επιμέλεια ΤΕΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑΣΟΣ, ΑΡΓΥΡΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
Συγγραφέας/Δημιουργός (Ελληνικά) ΡΑΙΧ ΒΙΛΧΕΛΜ

Τιμή από 20,00€ / 18,00€ /συν 4,50€ έξοδα αποστολής κι αντικαταβολής
Τηλέφωνο παραγγελίας: 6907070703 και στο mail: mwohellas@gmail.com



Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ ΤΟΜΟΣ 1
Συγγραφέας: ΡΑΙΧ ΒΙΛΧΕΛΜ

Το βιβλίο Η λειτουργία του Οργασμού είναι ο πρώτος από τους δύο τόμους που περιγράφουν την ανακάλυψη της οργόνης. Ο Ράιχ καταγράφει την επιστημονική του πορεία στην ψυχανάλυση, τις θεωρητικές και πρακτικές διαφορές της δικής του προσέγγισης από τις τότε επικρατούσες τάσεις της, και την ανακάλυψη ενός καινοτόμου τρόπου διεξαγωγής της ψυχοθεραπείας. Εγκαταλείποντας τον παραδοσιακό τρόπο με το «ψυχαναλυτικό ντιβάνι» μετακίνησε την καρέκλα του βλέποντας καταπρόσωπο τον ασθενή, παρατήρησε τον τρόπο με τον οποίο αμυνόταν στη θεραπεία και τον αποδόμησε για να κινητοποιήσει τις καταπιεσμένες συγκινήσεις. Συνειδητοποίησε τη σημασία της οργασμικής εκφόρτισης της πλεονάζουσας ψυχικής και σωματικής ενέργειας και τον καθοριστικό της ρόλο στην ανθρώπινη υγεία.

Οι αντιδράσεις των ασθενών του στις έντονες συγκινήσεις, που αναμοχλεύονταν με τη μέθοδό του, οδήγησαν τον Ράιχ να τις συσχετίσει με τη φυσιολογία του οργανισμού ανακαλύπτοντας την ύπαρξη στενής σύνδεσης των συγκινήσεων με τη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Μετά την επιτυχή εφαρμογή των θεωριών του στην ψυχοθεραπεία, ο Ράιχ μελέτησε τη φυσική διάσταση της ενέργειας του σώματος που εκδηλωνόταν με τις συγκινήσεις και στη σεξουαλικότητα, και διαπίστωσε ηλεκτροφυσιολογικά ότι η ηδονή και το άγχος τροποποιούν τα ηλεκτρικά δυναμικά που αναπτύσσονται στην επιφάνεια του δέρματος. Εφαρμόζοντας την συγκεκριμένη τεχνική ψυχοθεραπείας θεράπευε το ανθρώπινο βιοσύστημα και όχι την επιφανειακή «ψυχολογική» υπερδομή του, και έτσι εισήλθε στον χώρο της βιολογίας ανοίγοντας τον δρόμο για την ανακάλυψη της οργόνης

489 σελίδες. Τιμή από 20,00€ / 18,00€ /συν 4,50€ έξοδα αποστολής κι αντικαταβολής
Τηλέφωνο παραγγελίας: 6907070703 και στο mail: mwohellas@gmail.com

Η Συγκινησιακή Πανούκλα
Μελέτες κοινωνικής παθολογίας
Βίλχελμ Ράιχ, Θίοντορ Π. Γουλφ, Βάλτερ Χόπε, Γκούναρ Λάιστικοφ, Τσέστερ Ράφαελ

Ο Βίλχελμ Ράιχ, με τον όρο «Συγκινησιακή Πανούκλα», αναφέρεται στην ιδιαίτερη εκείνη νευρωτική συμπεριφορά των ανθρώπων, η οποία δρα καταστροφικά μέσα στην κοινωνία. Αναγνωρίζει λοιπόν μία ιδιαίτερα διαταραγμένη στάση η οποία δεν περιορίζεται στο να βασανίζει το ίδιο το νευρωτικό άτομο, αλλά επεκτείνει τη δράση της προσπαθώντας να καταστρέψει την ευτυχία των άλλων. Αυτό είναι και το θέμα του ενδιαφέροντος και επίκαιρου βιβλίου με τίτλο «Συγκινησιακή Πανούκλα: Μελέτες κοινωνικής παθολογίας» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ρέω. Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιέχει αδημοσίευτα κείμενα του Βίλχελμ Ράιχ, με εξαίρεση ένα, που τροποποιημένο ενσωμάτωσε αργότερα στο βιβλίο του «Ανάλυση του Χαρακτήρα», το οποίο όμως κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί και εδώ για την καλύτερη κατανόηση και πληρότητα του θέματος. Ο τόμος συμπληρώνεται από κείμενα συνεργατών του σχετικά με τη συναισθηματική και πανδημική αυτή μάστιγα.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη:
Το πρώτο περιέχει τρία κείμενα του Βίλχελμ Ράιχ και πραγματεύεται τους μηχανισμού της συγκινησιακής πανούκλας και τη συμπεριφορά των ατόμων που έχουν προσβληθεί από αυτήν.
Το δεύτερο μέρος αναφέρεται σε παραδείγματα συγκινησιακής πανούκλας από την ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι πράγματι εντυπωσιακό πόσοι άνθρωποι της διανόησης, καλλιτέχνες, εφευρέτες και πρωτοπόροι της επιστήμης έπεσαν θύμα αυτής της επάρατης συγκινησιακής νόσου. Τα παραδείγματα της καταστροφικής δράσης της συγκινησιακής πανούκλας μπορούν να βρεθούν σε όλη την έκταση της γραπτής ιστορίας.

Το τρίτο μέρος παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα από τη ζωή του Ράιχ και των συνεργατών του, οι οποίοι δέχθηκαν επίθεση από τη συγκινησιακή πανούκλα. Γίνεται ανάλυση της εκστρατείας του Τύπου εναντίον του Ράιχ στη Νορβηγία, όταν δημοσίευσε τα πειράματά του για τα βιόντα. Στη συνέχεια περιγράφεται η απαρχή της δυσφημιστικής παρουσίασης του έργου του Ράιχ στον Τύπο των ΗΠΑ. Ακολουθούν ένα σκωπτικά γραμμένο κείμενο του Ράιχ για τον χαρακτήρα της συγκινησιακής πανούκλας και δύο περιστατικά από τη ζωή συνεργατών του οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη δράση της συγκινησιακής πανούκλας.

Στο τέλος του βιβλίου έχει προστεθεί ένα εκτενές παράρτημα με πληροφορίες γύρω από τη ζωή και το έργο του Βίλχελμ Ράιχ. Υπάρχει ένα εκτενές βιογραφικό του όπου περιγράφεται σύντομα αλλά περιεκτικά η εξέλιξη του έργου του, ένα χρονολόγιο των ανακαλύψεών του, μία σύντομη αναφορά στην εξέλιξη της θεραπευτικής του τεχνικής και ένα εκτενές γλωσσάριο όπου εξηγούνται οι νέοι όροι που έχει εισάγει ο Ράιχ για να περιγράψει τις ανακαλύψεις του.

«Η συγκινησιακή πανούκλα» είναι το πρώτο μιας σειράς με τίτλο «Βιβλιοθήκη της Οργονομίας» στην οποία θα παρουσιαστούν τα έργα του Βίλχελμ Ράιχ, σε νέες μεταφράσεις, με την επίβλεψη του Ιδρύματος που λειτουργεί το Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ και έχει την ευθύνη για την πιστή απόδοση των έργων του ανά τον κόσμο.

316 σελίδες. Τιμή από 20,00 € / 17,00 € /συν 4,50€ έξοδα αποστολής κι αντικαταβολής
Τηλέφωνο παραγγελίας: 6907070703 και στο mail: mwohellas@gmail.com